گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 7
صفحه: 398

سند شمار? 18-10-76

موضوع: گفت‌وگوی مطبوعاتی – مقاومت فلسطین باید در فکر آزادسازی سرزمین مقدس باشد و از امور داخلی لبنان و جهان عرب دوری کند

مکان و تاریخ: کویت، 18/10/1976.

مناسبت: حضور امام موسی صدر در کویت برای تلاش در جهت نزدیک کردن دیدگاه‌ها میان کشور‌های عربی برای تحقق عقب‌نشینی اسرائیل از جنوب لبنان.

منبع: مجل? الیقظ? کویت، کتاب حوارات صحفیه(2)، مرکز مطالعات و تحقیقات امام موسی صدر.

متن

گفت‌وگوی ما با امام موسی صدر گفت‌وگویی عادی نبود. اهتمام خبری و رسانه‌ای و رسمی و مردمی به سفر امام به کویت فرصت تک‌روی و ربودن گوی سبقت در پرداختن به خبرهای خاص را از مجله‌های هفتگی و به‌ویژه مجله‌های سیاسی گرفت. مجل? الیقظة، در این سفر، امام صدر را همچون سایه همراهی می‌کرد و سخنان او را با خبرنگاران و هیئت‌های لبنانی که به دیدار وی می‌آمدند تا از اوضاع کشورشان جویا شوند، رصد می‌کرد. از?این?رو، توانست از زوایای پنهانِ جنگ لبنان و از اختلاف میان رهبران اسلامی و احزاب چپ‌گرا و انگیزه‌های احزاب وابسته به کمال جنبلاط و برخی احزاب فلسطین در حمل? بی‌رحمانه به امام صدر آگاه شود. برخی از این رازها را می‌توان منتشر کرد و برخی را نمی‌توان. خود امام صدر می‌گوید: به‌زودی باید برف‌ها ذوب شود و حقیقت آشکار شود.

در گیرودار این جنجال رسانه‌ای، مجل? الیقظة این‌گونه برنامه‌ریزی کرد که گفت‌وگوی او با امام صدر براساس حضور او در بطن حوادث لبنان و حتی قبل از آن باشد.

این گفت‌وگو تاکنون همچون سند ارزشمندی است که در آینده می‌توان به آن مراجعه کرد.

این گفت‌وگو به بیان تاریخ حوادث و بررسی عوامل آن‌ها و همچنین ترسیم ابعاد آیند? آن می‌پردازد. امام صدر با وجود استقبال از اشتیاق ما برای شناخت حقیقتِ آنچه رخ داده و رخ خواهد داد، گفت: هنوز وقت آن نرسیده است که حقیقت بحران لبنان و ابعاد و انگیزه‌های آن به شکل دقیق آشکار شود.

چگونه می‌توان در میان جنجال فرقه‌ای و اعتقادی، لبنانی و فلسطینی و چپ‌گرا و راست‌گرا، شهروند عربی و به‌ویژه لبنانی را از سرگردانی در پیچ و تاب تحلیل‌ها دربار? علل وقوع جنگ، نجات داد؟

اولاً، تا اکنون و با توجه به حضورم در بطن حوادث، چه قبل از بحران خونین و چه بعد از آن، فکر می‌کنم نمی‌توان جنگ لبنان را جنگ فرقه‌ای یا طبقاتی یا عقیدتی نامید، چراکه عاملی دیگر، جامع? لبنان را در آستان? انفجار قرار داد و سپس آن را به سوی فاجعه کشاند و در این راه از شعارهای گوناگون بهره‌برداری کرد. می‌توانم این عامل را احساسی شبیه احساس نژادپرستانه بنامم، چرا که برخی از گروه‌ها در لبنان (یعنی مارونیان) بر موجودیت سیاسی و تمایز خود در منطقه پافشاری می‌کردند و حاضر نبودند در وطنی که در سال 1943 شکل گرفت و بنیان‌های آن در سال 1920 گذاشته شده، ذوب شوند. این گروه وضع