بازسازی اعتماد متقابل را از لبنانیان و اعراب سلب کرده است. از?این?رو، آنان باید راهحل پیشنهادی را بپذیرند؛ بدین معنا که نشست سه جانب? شتورا باید نتیجهای دربر داشته باشد و باید با صدور بیانیهای، مخالفت خود را با رفتارها و وقایع جاری اعلام کنند، زیرا این اقدامات نادرست است و باید محکوم شود.
رئیسجمهور، الیاس سرکیس، نمایند? هم? لبنانیان است و مقاومت فلسطین هم نماد ابعاد قومیتی احزاب است، هرچند احزاب چپ لبنان رویکرد قومیتی و عربی ندارند.
احزاب چپ تلاش کردند که خود را نمایند? انحصاری مسلمانان قلمداد کنند. آقای جورج حاوی نمایند? گروهی از کمونیستهای لبنان است، امّا نمایند? مسلمانان نیست. آقای انعام رعد نیز نمایند? گروهی از قومیتگرایان است، امّا ایشان کاتولیک است و نمیتواند نمایند? جناب مفتی یا رهبر دروزیها یا موسی صدر باشد! اینکه کمال جنبلاط یا احزاب، خود را نمایند? هم? مسلمانان میدانستند، سبب شد اجرای پیمان دمشق با تأخیر مواجه شود. احزاب حتی از تعیین نمایندگانی هم برای نشست عرمون (نشست رهبران مسلمان) خودداری کردند.
نکتهای هم دربار? رابط? مقاومت فلسطین و احزاب بگویم. مقاومت رابط? خود را با مسلمانان حفظ کرده است، امّا احزاب میخواهند مقاومت را به سوی خود بکشند و آن را در جبه? خود یا حتی عضوی از خود قرار دهند تا از امکانات مقاومت در راه تحقق اهداف عقیدتی خود بهرهبرداری کنند.
بنابراین، اکنون احزاب از مقاومت بهرهبرداری کردهاند؟
قطعاً و بدون شک همینطور است.
امّا آیا مقاومت فلسطین میتواند در موضع بیطرفی قرار گیرد؟
حدود شش ماه قبل، در نشست یاسر عرفات با رهبران احزاب، یکی از سران حزب کمونیست گفته بود: «اگر مقاومت آتشبس اعلام کند، آن را از درون متلاشی میکنیم.» آیا این گفته به معنای بهرهبرداری احزاب از مقاومت نیست؟ در یک مکالم? تلفنی هم که در حضور یاسر عرفات و ابوایاد و یک شخص دیگر در منزل اینجانب انجام شد، ابوایاد دراینباره مطالبی گفت که از ذکر جزئیات آن خودداری میکنم.
رابط? جنبش محرومان با «پیشگامان ارتش عربی لبنان» چگونه است؟ و آیا شما در جنگ جبل مشارکت داشتید؟
ما در جنگ جبل حضور نداشتیم و فقط در نبرد عیون سیمان شرکت کردیم، زیرا احزاب راستگرا از این منطقه به سوی بعلبک پیشروی کردند و جادهای استراتژیک احداث کردند که از نظر ما نوعی تجزیهطلبی بود.
جنبش امل با «پیشگامان ارتش عربی لبنان» ارتباطی ندارد. درواقع پس از فروپاشی ارتش لبنان، گروهی موسوم به «ارتش عربی لبنان» به فرماندهی ستوان احمد الخطیب شکل گرفت. ما هم در واکنش به این امر، از آن حمایت کردیم تا هست? اولی? ارتش آیند? لبنان را تشکیل دهیم، امّا در اثر برخی موضعگیریها و چالشها، چنین امری محقق نشد. پس از ورود ارتش سوریه، برخی از افسران ارتش عربی لبنان که در بقاع حضور داشتند، مانند دیگر افسران حاضر در طرابلس، جنوب و بیروت، -که