گفتم، هیچگاه ملاحظه نکردم که سوریه درصدد تضعیف یا تغییر فرماندهان مقاومت باشد.
تردیدی نیست که سوریه برای حفظ امنیت خود تدابیری اتخاذ میکند. زیرا چنانکه میدانید، صدها هزار تن از فلسطینیان مسلح در اردوگاههای سوریه حضور دارند. باید اعتراف کنم که اگر بخواهیم از طریق فرماندهان با ملت فلسطین تعامل داشته باشیم، این کار ناعادلانه است. البته نباید فرماندهی و رهبری یاسر عرفات را که در نوع خود کمنظیر است، نادیده بگیریم. امّا در هر حال نباید با هم? فلسطینیان به یک روش رفتار کرد. امیدواریم نشست سه جانب? شتورا سرآغازی برای همکاری واقعی سوریه و فلسطین باشد.
گفته میشود که سوریه برای از بین بردن مقاومت فلسطین به لبنان وارد شد، امّا آنها با وجود اینکه توان آن را داشتند، چنین کاری نکردند. امّا به هر حال بحران ادامه دارد.
مسئولیت ادام? مصایب بر عهد? چه کسی است؟ خونریزی و ویرانی ادامه دارد. دهها هزار نفر قربانی شدهاند و نیرو و توان مقاومت فلسطین در جایی مصرف میشود که به آن ارتباطی ندارد. مسئولان در برابر این وقایع چه پاسخی دارند؟ عدهای پیشنهاد تغییر در کادر رهبری فلسطین را مطرح کردهاند. به نظر شما راهحل چیست؟
انتخاب و تغییر رهبران فلسطین به خود فلسطینیان ارتباط دارد. من در حال حاضر به رهبران کنونی نهضت فلسطین و بهطور مشخص به یاسر عرفات، ابوجهاد، خالد الحسن و هانی الحسن، اعتماد کامل دارم. امّا من نمیتوانم کسی را به رهبری فلسطین برگزینم یا جابهجا کنم. ملت فلسطین دراینباره مختار است. بدیهی است که هرگونه تلاش خارجی برای تحمیل افرادی در مقام رهبر بر ملت فلسطین، با شکست مواجه میشود.
امّا در مورد اینکه چه کسی در حوادث و بحران اخیر مقصر است، در مباحث پیشین بسیار گفتهایم. مصایب اخیر از زمان اجرای بخش دوم توطئه آغاز شد و میتوان گفت که احزاب لبنانی، چه راستگرا و چه چپگرا مسئولیت این حوادث را بر عهده دارند، هرچند احزاب چپ، همپیمان مقاومت فلسطیناند. البته این بدان معنا نیست که آنان توطئه و دسیسهچینی کردهاند، امّا شاید از لحاظ عقیدتی بر این باور باشند که ادام? چنین وضعی در لبنان ممکن است جامع? لبنان را برای پذیرش مبانی و باورهای آنان آماده کند…
بخش چشمگیری از افکارِعمومی فلسطین شما را متهم میکند که در آخرین مرحله، بر سر قضی? فلسطین معامله کردهاید. برخی هم سقوط نبعه را معاملهای سیاسی میان شما و راستگرایان میدانند و حتی معتقدند که فقط فلسطینیان بودند که در نبعه جنگیدهاند. پاسخ شما چیست؟
اولاً نبعه شانزده ماه مقاومت کرد. سقوط نبعه امری نبود که ظرف یکی دو روز اتفاق افتاده باشد. احزاب چپ و بهطور مشخص «جبه? دموکراتیک»، مسئولیت مستقیم سقوط نبعه را بر عهده دارند. نبعه در همسایگی محل? ارامنه واقع است و ما توانسته بودیم ارامنه را در حالت بیطرفی نگه داریم، زیرا نیروی نظامی کافی در نبعه وجود نداشت. ارامنه برای ما اسلحه و مهمات و غذا و دارو و وسایل بیمارستانی میآوردند. تنها بیمارستان نبعه را هم