امام صدر گفت: این خطرها پیامد فاجع? بشری است که لبنان بهتنهایی آن را به دوش میکشد، ولی این فاجعه تنها به مرزهای آن محدود نخواهد شد. ما چنین احساس مشتاقانهای برای ایجاد تغییر در خود حس نمیکنیم، زیرا از واکنشهای محافظهکارانه بیم داریم. خود مقاومت فلسطین را نیز خطر بزرگی تهدید میکند… مقاومت، شرافتمندترین پدیده در جهان عرب به شمار میآید، چراکه پس از هفت سال از تأسیس، توانست رهبر خود ابوعمار را به صحن سازمان ملل بفرستد. این برای نخستین بار بود که کسی که عضو سازمان ملل نیست، در آن سخنرانی میکند. تشویق و احترامی که ابوعمار با آن روبهرو شد، چالشی برای دنیا و سیطر? صهیونیسم بود.
این مقاومت امانت تاریخ و اعراب و امانت مسیحیان و مسلمانان است. خاستگاه این مقاومت لبنان بود و گروههایی با سوءاستفاده از خطاهای آن، شروع به حمله به آن کردند. البته عناصری ملیگرا در کنار مقاومت ایستادند، ولی برخی احزاب درصدد برآمدند با سوءاستفاده از اوضاع دشوار مقاومت، آن را در خدمت اهداف خود درآورند و آن را به جای جنبش آزادیبخش فلسطین به جنبش آزادیبخش عربی بر ضد نظامهای عربی تبدیل کنند که این به معنای محدود کردن مقاومت فلسطین بود.
ایشان افزود: دوست و دشمن توطئه کردند… تود? مردم در لبنان در کنار مقاومت ایستادند… ما در جنوب حملات دردناک اسرائیل را در راه مقاومت تحمل میکردیم ولی کمونیستها تلاش میکردند واقعیتها را جور دیگری نشان دهند. اکنون مقاومت در اوضاع نامطلوبی به سر میبرد و نمیدانیم آیا همبستگی عربی که ما به دنبال آن هستیم، خواهد توانست بحران را مهار کند. کارهایی انجام شده که امیدواریم موفقیتآمیز باشد.
امام صدر در پاسخ به سؤالی دربار? نتایج سفر دورهای خود به کویت و ریاض و قاهره و دمشق گفت: حقیقت این است که اختلاف مصر و سوریه، سرآغاز فاجعه بود، زیرا سوریه از?این?رو وارد لبنان شد که جنگ را متوقف کند و آرامش و امنیت را بازگرداند و از فروپاشی کشور جلوگیری کند و کشتارهایی را که در کرنتینا و مسلخ رخ داد، متوقف کند و مانع سقوط مقاومت فلسطین شود، ولی حوادثی تأسفبار و در رأس آنها توطئهچینی و اقدامات تحریکآمیز در صف ملی و برخی خطاهایی که رخ داد، به درگیری جزئی با مقاومت فلسطین انجامید که البته بزرگتر از آنچه بود، نشان داده شد.
دیگر دولتهای عربی نتوانستند موضعگیری کنند، زیرا دشمنیِ مصر و سوریه فضای متشنجی پدید آورد و دولتهای عربی دیدند اگر موضعی بگیرند، به چندمحوری خواهد انجامید و این چیزی بود که آنها نمیخواستند. از?این?رو، برطرف شدن اختلاف بین مصر و سوریه به معنای همراهی اکثر جهان عرب با راهحلی برای بحران است.
امام صدر در پاسخ به این سؤال که آیا عربستان سعودی و کویت نقش خاصی در حل بحران داشتهاند، گفت: درحقیقت عربستان سعودی و کویت از مدتی پیش، تلاشهایی را برای آشتی دادن مصر و سوریه برای احیای همبستگی عربی آغاز کردهاند. این دو کشور تجرب? قبلی در این زمینه دارند، زیرا یک بار دیگر نیز نخستوزیران مصر و