مینامند و براساس این داوری با آنها رفتار میکنند.
در ماههای گذشته شاهد بودهایم که درندهخویان اسرائیلی، ظاهر خود را انسانی ساخته و با دقت و بهآهستگی در روستاهای مرزی جنوب نفوذ کردهاند. در این مدت، وحشیگریِ برخی از اعراب را در قالب احزاب کمونیست و همپیمانان آنها شاهدیم که در صور، قلاویه، قانا، جویا، شیحین، ارنون، دیرزهرانی، مرکبا، مارون الرأس، حناویه، یاطر، بیت لیف، دبین، رشاف و دیگر مناطق بروز یافته است.
و شگفتآور است که بخش عمد? این تجاوزها، به دست «مرکز امنیت ملی» -که خود را مسئول امنیت و حفظ جان شهروندان قلمداد میکند- صورت گرفته است.
سلاحهایی که با اشک دیده و خون دل مردم تهیه شده، اکنون در اختیار برخی از شهروندان و شماری از گروههای تندرو عضو مقاومت فلسطین قرار گرفته و همسو با خواست و اراد? اسرائیل، بر ضد ساکنان جنوب و مقاومت فلسطین به کار گرفته میشود. احزاب ملیگرا ابتدا ساکنان روستاها را تحریک کردند و سپس اسرائیل به بهان? دفاع از آنان پیشروی کرد و زمانی که احزاب مذکور، بهانه و دلیل کافی برای دشمن فراهم کردند، اسرائیل به زعم خویش خود را حامی مظلومان وانمود کرد.
مجموع? عوامل مذکور که ویژگی بحران خونین لبنان است، موجب شد که در تحلیلهای خود، جنگجویانی را که در لبنان -و نه برای لبنان- میجنگند، «دایگان» لبنان بنامیم، زیرا فرماندهان جنگ تاکنون مزد یا پاداشی فراتر از انتظار خود دریافت کردهاند: اموال و پولها به سوی آنان سرازیر شده و مقرهای آنان از انواع سلاح آکنده شده و رسانههای عربی و بینالمللی در طول مدت بحران از آنها سخن میگویند و بدینترتیب، آنها تصاویر روی جلد روزنامهها و مجلات را از آن خود کردهاند و در محافل مختلف، آوازهای به هم زدهاند و گوی سبقت را از رقیبان ربودهاند.
در جمع دایگانی که فقط برای خود دل میسوزانند و در غوغای شعارها و معاملات و شایعهپراکنیها و تهمتزنیهای آنان، «مادرانی» مصیبتزده را میبینیم که با دیدگان اشکبار و نالههای خاموش، در یک دست شاخ? زیتون دارند و با دست دیگر، تفنگی را که فقط به دفاع از لبنان و فلسطین اختصاص دارد، برگرفتهاند.
جنبش محرومان هم که یکی از آنهاست، در طول دور? بحران در شبهای بلند و روزهای تاریک آن، و ماههای پیش از آن، برای میهن همچون مادری دلسوز و مهربان بوده است، زیرا محرومان صاحبان حقیقی این وطناند و جز این وطن، هیچ ندارند. نه در آمریکا برای خود خانه و زندگی مهیا کردهاند، نه اموال و حسابهای انباشته در بانکهای اروپایی دارند و نه در شرکتهای بزرگ بینالمللی صاحب سهاماند. پس باید همهچیز خود را در راه حفظ میهن فدا کنند.
آمار و ارقام ذیل، خلاصهای از اقدامات و موضعگیریهایی است که نگرش این جنبش را تبیین میکند:
1. در می 1974، جنبش محرومان در دو همایش صور و بعلبک، اقدامات خود را به اوج رساند و صدها هزار تن از مردم با حضور در این دو مراسم، سوگند یاد کردند که در برابر ظلم و بیعدالتی خاموش ننشینند. جنبش تصمیم گرفت که همایش دیگری در بیروت برگزار کند و در ادامه، به منظور ساقط کردن دولت و وادار کردن حکومت به اجرای عدالت