موضوع: بیانی? جنبش محرومان در پاسخ به ادعاهای مسئول جنبش فتح در نبعه
مکان و تاریخ: بیروت، 2/9/1976.
مناسبت: ابوزید مسئول جنبش فتح در نبعه، در کنفرانسی خبری با حمله به امام سیّد موسی صدر، ایشان را به زمینهسازی برای سقوط نبعه متهم کرد و این بیاینه در پاسخ به اتهامات وی صادر شد.
منبع: روزنام? النهار، بیروت، 4/9/1976؛ مجل? صوت المحرومین، شمار? 3.
متن
پس از حملات تبلیغاتی گمراهکنندهای که در پی سقوط نبعه، از بنگاه خبرپراکنی احزاب کمونیست و همپیمانان آنان آغاز شده، سرهنگ ابوزید، فرماندهِ نظامی منطق? نبعه، و لطیف سامی، مسئول تشکیلاتی این منطقه، که صحیح و سالم از نبعه بازگشته بودند، با لبخند در برابر دوربین رسانهها حاضر شدند و پس از آن در 31/8/1976 در کنفرانسی خبری حضور یافتند و یکی از آن دو (برادر ابوزید) تلاش کرد تا با اظهارات بیاساس، به افراد شریف و بیگناه اتهام بزند، امّا نتوانست برخی از حقایق آشکار را انکار کند و به برخی از علل هجوم به نبعه و سقوط آن اعتراف کرد. وی در پاسخ به پرسشهای چالشزای خبرنگاران، به ناچار اذعان کرد: «اعضای برخی از تشکلها بودند که ارامنه را از خانههای خود بیرون آوردند و در برابر منازل مردم اعدام کردند و به خانههای ارامنه را هتک حرمت کردند… و در نتیج? حملات و تجاوزهای برخی از این تشکلها بود که ارامنه به خشم آمدند و به نیروهای ما که در منطقه حاضر بودند، حمله بردند و حمل? آنان هم سریع و قاطع و دردناک بود.»
وی همچنین اعتراف کرد که فرماندهان تشکلهای مدعی قهرمانی و شجاعت، شکست و تسلیم را پذیرفتند و حملات تبلیغاتی ناجوانمردانهای برضد بیگناهان و شرافتمندان به راه انداختند. وی تصریح کرد: «برادران فرمانده سیزده تشکل دیگر اسیر نشدند، بلکه 24 ساعت پیش از پایان درگیریها خود را تسلیم کردند!»
امّا برادر، ابوزید از ذکر نام این تشکلها -که با تجاوز و حمل? خود مسئول سقوط نبعهاند و فرماندهان آنها هم به جای دفاع، خود را تسلیم کردهاند- خودداری کرد.
از?این?رو، جنبش محرومان در 2/9/1976 و در پاسخ به اظهارات مطرحشده در آن کنفرانس خبری، بیانی? ذیل را منتشر کرد:
جنبش محرومان در پی آگاهی از محتوای کنفرانس خبری که در 31/8/1976 با حضور برادر، ابوزید، مسئول نظامی جنبش فتح در نبعه، و برادر، سامی لطیف، مسئول شاخ? سیاسی این جنبش، برگزار شد، حقایق ذیل را به اطلاع هموطنان میرساند:
1. تحلیل دقیق و موضوعی دربار? وقایع نبعه که از زبان برادر ابوزید مطرح شد، درخور تقدیر و توجه است، بهویژه آنجا که در بیان علل سقوط نبعه، دو علت را از علل مهم سقوط نبعه برشمردند: «تخلی? دو منطق? برج حمود و نبعه از سکنه که موجب تضعیف مقاومت و پایداری نکردن مبارزان بود»