موضوع: بیانی? جنبش محرومان دربار? سقوط نبعه و خیانت احزاب چپ و راست
مکان و تاریخ: بیروت، 18/8/1976.
مناسبت: پس از خیانت احزاب و تشکلهای فلسطینی که خود عامل سقوط نبعه بودند، آنان هجوم تبلیغاتی گستردهای را برای سرپوشگذاشتن بر اقدامات خود و تحریف حقایق آغاز کردند و بدین منظور، با وقاحت هرچه تمامتر، رهبران ملیگرا و شریف شیعی را مورد هجوم قرار دادند و در روزنامهها و رسانهها و از زبان گویندگان خودفروش، اتهامات و اکاذیبی برضد آنان منتشر کردند.
بدینترتیب، جنبش محرومان برای تبیین حقایق و آشکار شدن واقعیتهای انکارناپذیر، ناگزیر از صدور این بیانیه شد.
منبع: روزنام? النهار بیروت، 19/8/1976؛ آرشیو اسناد جنبش امل؛ مجل? صوت المحرومین، شمار? 3.
متن
مقامات حکومت لبنان، این وارثان استعمار، با بیتوجهی و همکاری با فئودالیسم سیاسی موجب شدند که 170 هزار تن از هموطنان، شهر و دیار خود را رها کنند و در جستوجوی روزی حلال و شرافتمندانه، در نبعه ساکن شوند.
بیتوجهی و تبعیض همهجا با این عده همراه بود و از توجه و حمایت دولت هیچ بهرهای نداشتند، نه از بیمارستان و آب بهداشتی و ساماندهی شهری خبری بود و نه حتی از مدرسه و مرکز بهداشت برخوردار بودند.
کسانی که اکنون داعیهدار حمایت از نبعهاند، خود در تثبیت و استمرار این بیتوجهیها نقش داشتند و حتی با ایجاد فتنه و تفرقه میان ساکنان این منطقه، آن را تشدید کردند تا نبعه همچون کورهای آماد? انفجار و انقلاب باشد.
از زمان آغاز بحران در آوریل 1975، تجاوز نیروهای نژادپرست راستگرا به نبعه آغاز شد و گشتهای آدمربایی و قتل، در کمین افرادی بود که برای کار و کسب روزی از نبعه خارج میشدند.
در ادامه کرنتینا و مسلخ سقوط کردند و با افزایش خطر محاصره و گلولهباران نبعه، شمار ساکنان نبعه کاهش یافت. در اثر ادام? حوادث و افزایش کشتارها، کاهش شمار ساکنان این منطقه نیز ادامه یافت، بهطوری که در پایان ماه ژوئن 1976 فقط ده هزار نفر ساکن نبعه بودند.
مدعیان دروغین حمایت از نبعه، در راه پایداری و ایستادگی نبعه، فقط به سخنگفتن و نوشتن در روزنامهها، رسانهها و تریبونها اکتفا کردند، بیآنکه مقدمات لازم را برای این کار فراهم کنند و وسایل و امکانات دفاعی، مهمات، مواد غذایی و وسایل پزشکی به این منطقه بفرستند. علاوه بر این، اقدامات مفتضحانه و وحشیانهای که در کرنتینا و مسلخ صورت گرفت و جهان را به شگفتی واداشت، در کنار گسترش بیکاری و از دست رفتنِ تنها وسیل? امرارِ معاش ساکنان این مناطق، همگی از علل کاهش شدید جمعیت نبعه به شمار میآیند.
مجلس اعلای شیعیان و جنبش محرومان و شخص امام سیّد موسی صدر، از نخستین کسانی بودند که برای حمایت از نبعه و کمک به پایداری ساکنان آن، اقدام کردند و با احداث بیمارستان و تأمین نیازهای درمانی و دارو، ارائ? کمکهای غذایی، آموزش جوانان برای دفاع و تأمین نیازهای آنان در حد توان و ارتباط مستمر با رهبران ارامنه و درخواست از آنان برای حفظ بیطرفی کامل، به