کرده‌اند و دفترهایی را که اشغال کرده بودند، تخلیه کرده‌اند و به برادر کمال شاتیلا، دبیرکل اتحادی? نیروهای کارگری خلق، اجازه می‌دهند که در برابر دوربین‌های تلویزیونی حاضر شود و بیانیه‌ای را که به نام او صادر شده، تکذیب کند و بگوید که این حوادث یک اتفاق ناخواسته بوده است.

ما هم از این خبر خوشحال شدیم، زیرا نمی‌خواستیم نیروهای ما به بیروت برسند. می‌خواستیم آن مشکل و دیگر مشکلات حل شود و ما ناچار نباشیم به بیروت وارد شویم.

امّا متأسفانه آنچه در عمل اتفاق افتاد، با آن گفته‌ها تعارض داشت و معلوم شد که آن سخنان نادرست بوده است. آنان دفترهای نمایندگی احزاب را اشغال کردند و بسیاری را از گروه‌های مختلف بازداشت کردند و به قتل رساندند و حتی به سربازان سوری که پیش‌تر برای یاری آنان آمده بودند، حمله کردند و هر کاری که توانستند، انجام دادند. به سربازان سوریه که برای کمک به آن‌ها آمده بودند و در رفع بسیاری از مشکلات نقش داشتند، تعرض کردند، ولی ما باز هم خویشتن‌داری کردیم و اجاز? پیشروی به نیروهای خود ندادیم و دستور داده شد که سربازان ما فقط از خود دفاع کنند و بیش از آن اقدامی صورت نگیرد. آن نیروها پیاده نظام بودند و توپ و تانک و دیگر تجهیزات پشتیبانی که معمولاً در ارتش وجود دارد، در اختیار آنان نبود. هیچ اقدامی در پشتیبانی از آن‌ها انجام ندادیم و با وجود آنکه هواپیماهای سوریه بر فراز بیروت پرواز می‌کردند، هرگز اجازه ندادیم حتی یک گلوله به بیروت یا دیگر مناطق لبنان شلیک کنند.

فراموش نکرده‌ایم که چقدر از بمباران هوایی سخن گفتند، در حالی که هواپیماهای سوریه تا این لحظه هیچ منطقه‌ای را در لبنان هدف قرار نداده‌اند و حتی یک گلوله یا راکت یا بمب در هیچ نقطه از لبنان شلیک نکرده‌اند. علاوه بر این، ما می‌توانستیم از سربازان خود با کمک مراکز دیگری که در آن حضور داشتیم حمایت کنیم، امّا این کار را نکردیم. البته ما به توانایی ارتش خود اطمینان داریم و می‌دانیم که هیچ‌کس نمی‌تواند در حمله به آنان از حدود مشخصی فراتر رود، امّا اگر می‌خواستیم مسئله را صرفاً با روش نظامی حل و فصل کنیم، می‌توانستیم از آنان فوراً حمایت و پشتیبانی کنیم و به ویرانی و تخریب و مشکلاتی توجه نکنیم که برای دیگران پدید می‌آمد. امّا تحمل مشکلات را بر ویرانی و کشتن دیگران ترجیح دادیم.

به نظر می‌رسد که آنان مواضع ما را به‌خوبی درک نکرده‌اند. به عقید? من هنوز هم به‌درستی نفهمیده‌اند. اقدامات ناشایستی را که آنان در حق ارتش سوریه انجام دادند، هیچ‌کس غیر از آن‌ها مرتکب نشده بود. فقط در فرودگاه بیروت به سربازان سوریه تعرض نشد. حتی در اردوگاه‌های فلسطینیان در لبنان، که از سه سال پیش سربازان خود را برای دفاع از آن‌ها به بیروت و جنوب و طرابلس فرستاده‌ایم، همین سربازانی که سه سال است در آن اردوگاه‌ها به سر می‌برند، به‌شدت مورد تعرض و توهین برادرانمان قرار گرفتند. در این جمع برادرانی از لبنان حضور دارند و می‌دانند که به آن سربازان چه اندازه تعرض شده است. بسیاری از آنان کشته یا اسیر شده‌اند و همه می‌دانند که آن سربازان مورد بحث، هیچ نقشی نداشته‌اند. جنگ در بیروت و میان گروه‌های مختلف در جریان بود و سربازان