امّا اگر به یاد داشته باشید، زمانی این کار صورت گرفت که دین براون به بیروت رفته بود. اگر کمی به عقب بازگردیم به یاد می‌آوریم که بعد از ورود براون به بیروت آتش‌بس برقرار شد. البته من هم مثل هریک از اعراب، از هرکسی که بتواند آتش‌بس را در لبنان برقرار کند، تشکر می‌کنم. مهم آن است که بحران و توطئه پایان یابد. امّا تعجب‌آور است که چرا باید بعد از ورود دین براون به بیروت، آتش‌بس برقرار شود؟ منظورم این است که وقتی آمریکا خواهان آتش‌بس و توقف جنگ باشد،‌ ما از آن استقبال می‌کنیم. وقتی هر دولت بیگانه یا عربی برای آتش‌بس تلاش کند، ما از آن استقبال می‌کنیم.

خلاصه اینکه پس از آن، فریاد و هیاهو از گوشه و کنار بلند شد. سوریه کمک‌های خود را متوقف کرد. آن فریادها را هم به یاد داریم. سوریه هم کمک‌های خود را قطع کرد. سوریه می‌توانست به هرکس که می‌خواهد کمک کند. به هرکس که می‌خواهد، سلاح و مهمات بدهد و منافع ملی و عربی سوریه را هم در نظر نگیرد.

به نظر آنان سوریه با توقف جنگ مخالف است و توقع دارند که به آن‌ها سلاح بدهد تا جنگ را ادامه دهند. درواقع سوریه ادام? این روش را توطئه می‌داند، ولی آن‌ها انتظار دارند که سوریه به آن‌ها سلاح بدهد تا راهی را ادامه دهند که ما و آن‌ها و منافع هم? اعراب را نابود می‌کند.

بدیهی است که این کار غیرممکن است. بدیهی است که سوریه چنین اقدامی نخواهد کرد. هیچ‌کس نمی‌تواند سوریه را به کاری وادار کند که خواست? سوریه نیست. باید به این مسئله توجه شود. ما در هیچ موردی برخلاف باورهای خود اقدام نمی‌کنیم و در اصول و اهداف خود تعارف نداریم. تصمیمات ما فقط بر مبنای رویکردهای ملی و عربی اتخاذ می‌شود. سوریه کشور پایداری است، پس هرکس با پایداری موافق است، باید با سوریه همراه باشد. سوریه کشور آزادی‌بخش است. پس هرکس با آزادی فلسطین موافق است، باید با سوریه همراه شود. سوریه سرزمین ملی‌گرایی و پیشرفت است و هرکس با پیشرفت و ملی‌گرایی موافق است، باید با سوریه همراه باشد. سوریه با مبارز? فلسطینیان همراه است، پس هرکس با مبارز? فلسطینیان موافق است، باید با سوریه موافق باشد. سخن از جنگ و آزادی فلسطین، بدون در نظر گرفتن سوریه، سخنی نابخردانه است که برای گمراه‌کردن مردم مطرح می‌شود.

با توجه به اصل ناامید نشدن در مبارزه با دشمنان امت و مبارزه با توطئه‌هایی که آمال امت را هدف قرار داده، ما نیز در آن دوره تماس‌های خود را با رهبران مقاومت فلسطین ادامه دادیم و در نیم? ماه چهارم سال جاری، جلسه‌ای با حضور فرماندهان مقاومت برگزار شد و تا آنجا که به یاد داریم، تمام آن شب ادامه داشت. صبح روز بعد از آن، توافق و موارد آن اعلام شد. این همان بیانیه‌ای است که در تاریخ شانزدهم آوریل 1976 صادر شد و در ساعت 4 صبح آن روز تنظیم شده بود.

افراد حاضر در آن جلسه عبارت بودند از: یاسر عرفات، رئیس کمیت? اجرایی و آقایان زهیر محسن، فاروق قدومی، نایف حواتمه، صلاح خلف، ابوصالح،