خویش را چنین مطرح می کند: چطور فلسطینی ها با توجه به امتناع قبلی به این جنگ کشیده شدند؟

راستی جای تعجب است! مارونی ها فلسطینی ها را به جنگ کشیدند، ولی فلسطینی ها سعی کردند جنگ را بین مردم لبنان قرار دهند و درحقیقت گارد ملی فلسطینی که گروهی از لبنانیانِ همگام فلسطینی ها بودند، وارد میدان شدند و مقاومت به آن‌ها اسلحه و مهمات می داد و گاهی رهبران نیروهای جنگجو نیز از طرف مقاومت تضمین می شدند و مخارج جنگ را می پرداخت، ولی خود مقاومت فلسطین در مراحل نخست وارد نبرد نشد. می توان گفت که اگر انحراف هم پیمان های فلسطینی ها نبود و اگر خودخواهی های آقای کمال جنبلاط نبود، فلسطینی ها این طور، آن هم ناخواسته، گرفتار این جنگ خانگی نمی شدند.

کمال جنبلاط که افکار دروزی و افکار فئودالی و افکار کینه توزانه ای داشت، می خواست بر رقبای سیاسی خودش پیروز شود. او در نظر داشت که کمیل شمعون را که رقیب انتخاباتی او در منطقه شوف است، بکوبد. وی در نظر داشت حزب کتائب را که رقیب بزرگ سیاسی او بود، از بین ببرد و یا تضعیف کند.

کمال جنبلاط با این دلایل و مقاصد، مقاومت فلسطین را به جنگ جبل کشید. کمونیست ها نیز می خواستند از جنگ لبنان برای تغییر رژیم استفاده کنند و حزب های تندرو دیگر نیز هرکدام طمعی داشتند؛ تنها مسلمانان غیرحزبی سنی و شیعه بودند که برای دفاع از مقاومت فلسطین وارد جنگ شده بودند و تلاش می کردند مقاومت در شن های متحرک لبنان و در سیاست پرعقد? لبنان و در بحران پرتوطئ? لبنان وارد نگردد.

ولی متأسفانه احزابِ تندروِ هم پیمان فلسطینی ها با رهبری کمال جنبلاط از یک طرف و کادرهای کمونیست سازمان مقاومت فلسطینی، به خصوص جبهه های تندروِ سازمان های فلسطینی و همچنین اسلحه و سیاست جهانی که از طرف بلوک شرق به سازمان مقاومت فلسطینی داده می شد، از طرف دیگر، رفته رفته مانند موری که در تاس لغزنده وارد می شود، مقاومت فلسطین را به جنگ کشید. رهبران لبنان، رهبران باایمان و مسلمان لبنان، سعی می کردند مقاومت وارد جنگ نشود و به همین سبب، در نخستین روز حادث? انفجار اتوبوس در عین الرمانه، احزاب چپ لبنان دور هم جمع شدند و تصمیم عزل [منزوی کردن] حزب کتائب را صادر کردند.

مقاومت فلسطینی در آن موقع در دمشق در حال جلسه بود و تصمیم گرفت انتقام خود را از این جرئت کتائبی ها با یک بایکوت اقتصادی در جهان عرب بگیرد. روش مقاومت، روش صحیحی بود، زیرا فشار اقتصادی می توانست کتائبی ها و مارونی ها را رام کند، بدون اینکه مقاومت فلسطینی را وارد مبارزات سیاسی لبنان کند. ولی قرار عزل که از طرف آقای جنبلاط و احزاب چپ صادر شد، نه برای صلاح و تقویت نهضت فلسطینی، که فقط برای تضعیف سیاسی کتائب و هم پیمانان آن‌ها بود و سبب شد که مقاومت فلسطین در میدان مبارزات سیاسی لبنان وارد گردد.

مسلمانان غیرحزبی و به خصوص موسی صدر، گویند? این کلمات، و مفتی لبنان و رهبران دیگر مسلمان، سعی کردند قرار عزل را نپذیرند. خود بنده دعوتی از مسیحیان بی طرف در مجلس اعلای شیعیان کردم. 77 نفر از رهبران بزرگ مسیحیان