گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 7
صفحه: 39

شاهد بودیم که مواضع و نقش‌ دین براون هم در دومین حضور او در لبنان، مبهم و مشکوک بود. به نظرم رسید که این قضیه به مرحل? خطرناکی رسیده، از?این?رو، تلاش‌های خود را دو چندان کردم و هم? توان خود را برای بهبود روابط سوریه با مقاومت فلسطین و نیروهای ملی‌گرا به کار گرفتم و دریافتم که تلاش برای توقف درگیری‌ها و رسیدن به راه‌حل سیاسی، با انتخاب رئیس‌جمهور جدید و استعفای آقای فرنجیه و توافق میان هم? گروه‌های لبنانی ممکن خواهد بود. بنابراین، نشست‌هایی با سران مقاومت فلسطین و نمایندگان سوریه انجام دادم و در ادامه جلس? مشترکی میان دو طرف و با حضور این‌جانب برگزار شد.

28/4/1976

[النهار- البعث]

امام صدر در پی بازگشت از دمشق و دیدار با حافظ اسد، در گفت‌وگویی تصریح کرد: «در ابتدای هفت? جاری و در بازدید از دو منطق? بقاع و جنوب، در غم و اندوه کسانی مشارکت کردم که عزیزان خود را در آدم‌ربایی‌ها از دست داده‌اند و شاهد بودم که چگونه بحران سیاسی، مانع از توجه به مشکلات معیشتی و امنیتی شده و خرید محصول تنباکوی کشاورزان را به تعویق انداخته است. به نظر می‌رسید که 350 تن آرد ارسالی از سوریه به قیمت رقابتیِ 23/0 لیره، برای هم? مصرف‌کنندگان کافی نبوده است، به همین سبب بلافاصله عازم سوریه شدم و در این سفر موضوع ارسال حدود 300 تن آرد به قیمت تمام شد? 71/0 لیره نهایی شد که در هفت? آینده به قیمت هر کیلو 4/0 لیره به دست مصرف‌کنندگان خواهد رسید، مشروط بر آنکه مابه‌التفاوت قیمت را که حدود 100 هزار لیره است، تأمین کنیم. جناب حافظ اسد نیز لطف کردند و بهای 100 تن آرد را برای مناطق آسیب‌دیده پرداخت کردند. برای حل مشکلات تنباکوکاران نیز-‌ که شمار آنان به 250 هزار نفر می‌رسد‌- اقدامات گسترده‌ای کرده‌ایم و با ارائ? گزارشی مفصل در این زمینه، این امکان برای سوریه فراهم خواهد شد که محصول تنباکو را بخرد یا در خرید آن مشارکت کند.»

در ادامه امام صدر در پاسخ به پرسشی دربار? تشکیل ادارات مستقل منطقه‌ای، تصریح کرد: «تعجب می‌کنم که چگونه احزاب ملی‌گرا و ترقی‌خواه دراین‌باره سخن می‌گویند. من به محض شنیدن این خبر با این احزاب و شخصیت‌های ملی تماس گرفتم و نمایند? جنبش محرومان نیز در نشست احزاب دربار? خطرهای این مسئله سخن گفت. درواقع این مسئله تهدید بزرگی برای وحدت و یک‌پارچگی کشور و تمامیت ارضی آن به شمار می‌رود و تجزیه‌طلبان و حتی ناظران سیاسی بین‌المللی را تشویق می‌کند که بار دیگر موضوع تجزی? لبنان را به‌طور جدی مطرح کنند. به عقید? من احیای ادارات و نهادهای حکومتی، بازگرداندن کارمندان به محل کار خود و حمایت نیروهای ملی‌گرا از آنان تنها راه‌حل این مسئله است.»

29/4/1976

[النهار- صوت المحرومین، شمار? 1]

در پی پافشاری احزاب و نیروهای ملی‌گرا بر اجرای طرح ایجاد ادارات منطقه‌ای در لبنان، حسین‌الحسینی، نمایند? پارلمان لبنان و نمایند? جنبش محرومان، از حضور در نشست احزاب امتناع کرد. همچنین جنبش محرومان با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد که تا اطلاع ثانوی از حضور در نشست