2/11/1975
امام صدر دیروز با کمیل شمعون، وزیر کشور، ملاقات کرد و دربار? اوضاع جاری و ضرورت اندیشیدن تدابیر عملی و کارساز برای بازگشت آرامش و ثبات به هم? مناطق لبنان با او گفتوگو کرد.
4/11/1975
امام صدر به تماسهای خود با مردم بعلبک- هرمل برای آرام کردن اوضاع ادامه داد و کوشید شهروندان را به خطرهایی که آنان را تهدید میکند و همچنین ضرورت پرهیز از پرداختن به مسائل شخصی و کوچک و حفظ اتحاد و همدلی توجه دهد. امام با اشاره به اینکه در مدت اقامت خود در بعلبک با گروهها و شخصیتهای گوناگون ملاقات کرده است، گفت: «تلاشهایی کردهایم و هنوز نیز تلاشهای فشردهای برای ایجاد آشتی و نزدیکسازی عشایر و مناطق به یکدیگر بهویژه میان افراد فرقههای مختلف انجام میدهیم.»
از سوی دیگر، جلسهای به دعوت تشکل ملی در بعلبک در هتل الویت با حضور جمعی از بزرگان و فرهیختگان منطقه و امام صدر برگزار شد و دربار? اوضاع عمومی کشور بحث و تبادل نظر شد. امام صدر در این جلسه تأکید کرد: «زمانی که خطر هولناک جنگ از کشور و شهروندان بیگناه دور شد، بلافاصله و بدون ازدستدادن یک لحظه، باید به وضعیت اجتماعی رسیدگی و زخمهای بیشمار کشور درمان شود و مبانی و اصولی دقیق و مطالعهشده برای ساختن لبنانی جدید و به دور از منافع شخصی و منازعات و واکنشها تعیین شود.»
5/11/1975
در منزل شیخ حسن خالد در عرمون، جلسهای با حضور امام موسی صدر، شیخ محمد مهدی شمس الدین، رشید کرامی و عبدالله الیافی تشکیل شد و کمال جنبلاط نیز به جمع حاضران پیوست. پس از جلسه امام موسی صدر گفت: «درست در زمانی که پس از تحصن نخستوزیر کرامی و موفقیت او در تأمین امنیت، دلهای مردم سرشار از امید شده بود و بعد از آنکه همه به سخنان پاپ پل ششم و تأکید او بر ضرورت گفتوگو و زمین گذاشتن اسلحه و همزیستی برادرانه میان شهروندان گوش فرا دادند و پس از آنکه هم? نیروهای خیرخواه از هم? فرقهها برای برقراری آرامش و ثبات و بازگشت زندگی طبیعی و آمادگی برای شروع به ساختن لبنانی جدید به حرکت درآمدند، خبر ننگین پهلو گرفتن یک کشتی پر از اسلحه و طفره رفتن مسئولان از برخورد با این مسئله، علیرغم دستور نخستوزیر و وزیر دفاع، ما را غافلگیر کرد. با شنیدن خبر لنگر انداختن این کشتی گویا دوباره خبر کشته شدن هزار شهروند دیگر را شنیدیم.»
«در چنین شرایطی، بیتردید قلب و عقل و میهن و بلکه خداوند سبحان از ما میخواهد که گرد هم آییم و گفتوگو کنیم و تدبیری بیندیشیم.»
«اقدام جناب مفتی و برگزاری این جلسه ـ که همچنان ادامه دارد و دامن? آن گسترش خواهد یافت تا هم? شخصیتهای ملیِ هوشیار و مسئولیتپذیر نسبت به نقش تاریخی خود از هم? فرقهها را دربرگیرد ـ برای آن بود که این فاجع? خونین مستمر در همین جا پایان یابد. این حادثه با دیگر حوادث اینچنینی تفاوتی ندارد و بلکه با ماجرای کشتی اسلحه همسویی دارد. با وجود تحصن موفقیتآمیز