پشتیبانی از کشور آنان را خسته میکند، آن را رها میکنند و برخی به پایتختهای اروپایی یا غیر آن فرار میکنند، برخی به دنبال فرار از زیر بار مسئولیت هستند و برخی سخن از تجزیه به میان میآورند. مگر یکپارچگی این کشور چه خطری برای آنان دارد که دم از تجزیه و تقسیم آن میزنند؟ آنان نمیدانند تقسیم کشور یعنی چه. حتی دربار? لبنان، کشوری که با هزاران سال از تاریخ پیوند دارد و در حد خود دنیایی کوچک و صحنهای نمونه برای روابط انسانی در جهان به شمار میآید نیز، چیزی نمیدانند.
این کشور عرصهای است از موفقیت تجرب? همزیستی میان مسلمانان و مسیحیان و اگر این تجرب? همزیستی شکست بخورد، فردا اروپایی با عرب و غرب با شرق چه خواهد کرد؟ این تجرب? انسانی بسیار بزرگتر از سیاستمداران حقیر و ارزشمندتر از سیاستمداران کوتول? ماست که معنای وطن را درک نمیکنند و گویا کشور یکی از شرکتهای تجاری آنان است که هر روز فقر از آنها میجوشد!»
امام خطاب به «سوداگران سیاست» گفت: «شما ای تشنگان خون و ای مکندگان اموال و زندگی مردم! از میهن و انسانیت و تمدن و تاریخ چه میدانید؟ آیا میدانید که استخوانهای علمای جنوب و جبل عامل از قبرستانهای کسروان روییدهاند و کتابهای منطق? متن و جبل لبنان در جنوب تدریس میشود؟ دست جنوب و دست شمال یکدیگر را گرفتهاند و این دو، پیکر? وطن را تشکیل میدهند. شما ای جنایتکارانی که لبنان در این بره? سخت به شما گرفتار شده است، از این حقایق چه میدانید؟ وقتی میخواستیم لبنان را سند محکومیت اسرائیل و دلیلی روشن برای حقانیت مسئل? فلسطین قرار دهیم، شما کجا بودهاید. وقتی صور و جبیل در طی هزاران سال با یکدیگر درآمیختهاند، تو ای سیاستمدار حقیر، کوچکتر از آن هستی که بتوانی میان آن دو جدایی بیندازی.»
«ای مردم! با وجود محرومیتی که دارید و علیرغم بیتوجّهی مسئولان نسبت به شما و نیز احتکار منافع برای فئودالهای مرفه و مزدورانشان، کشور به شما متمسک است. شما در هنگام محنت، برادرانه گرد هم میآیید تا به کسانی که در بیروت و زحله و طرابلس با یکدیگر میجنگند بگویید: لبنان برای مسیحیان و مسلمانان است و شما ای سیاستمداران، آفت لبنان و موجب بلا و انحراف و بیماری و هر مصیبت دیگری برای آن هستید. بحران شما هستید، پس از لبنان بیرون بروید. میان مسلمان و مسیحی جز برادری و همبستگی و برابری - حتی در محرومیت - چیزی وجود ندارد.»
27/10/1975
ب. امام صدر و مفتی اهلسنت شیخ حسن خالد و شیخ محمد ابو شقرا با پرونیارا، سفیر واتیکان دیدار کردند و حقیقت بحران در لبنان را برای او توضیح دادند.
28/10/1975
مجل? الحوادث سؤالاتی را به صورت تایپشده نزد امام صدر فرستاد. این سؤالات دربار? مذاکرات مطرح در هیئت گفتوگوی ملی بود و اینکه آیا اصلاح قانون اساسی میتواند در برقراری صلح اثرگذار باشد. امام از تحریری? مجله 24 ساعت مهلت خواسته بود تا به آنها پاسخ دهد، ولی مشغول شدن