«درواقع من بسیار بسیار اندوهگینم. انتخاب نمایند? شیعیان جداً نامناسب است. کامل الاسعد از زمان تشکیل مجلس شیعیان موضعی گرفت که همه میدانیم. دکتر رضا وحید کارمند دولت است و دکتر حسن عواضه نیز از زمان تشکیل مجلس شیعیان در آن قدم نگذاشته است، مگر در انتخاباتی که اخیراً برگزار شد. نمیدانم چگونه از من میخواهند این وضعیت را بپذیرم؟» تلاش برای حل این مسئله به طور محرمانه ادامه یافت تا هیئت گفتوگو از همان آغاز کار خود با شکست روبهرو نشود. شایان ذکر است که امام صدر از حاکمان خواسته بود هیئتی برای گفتوگوی ملی تشکیل دهند و چون درخواست او را نپذیرفتند، به دمشق رفت تا طرح تشکیل این هیئت را توسط عبدالحلیم خدام به بیروت بفرستد و در آن زمان بود که حاکمان با آن موافقت کردند.
4/10/1975
الف. نشست مقدماتی کنفرانس سران مذاهب که قرار است امروز پیش از ظهر در بکرکی و بعدازظهر در دارالفتوای اهلسنت برگزار شود، در مقر مجلس اعلای شیعیان در حازمیه تشکیل شد. امام صدر در قسمتی از این نشست حضور یافت و متنی را که قرار است در ابتدای کنفرانس میان رهبران مذاهب توزیع شود، به حاضران ارائه داد و سپس جلسه را ترک کرد. این نشست به ریاست شیخ محمد مهدی شمس الدین ادامه یافت. امام در یادداشت خود به این نکته اشاره کرده بود که حوادث اخیر «از فروپاشی اخلاق، فقدان روحی? شهروندی مسئولانه و وجود ظلم اجتماعی پرده برداشت.» همچنان که «موجب بحران اخلاقی و تربیتی شد.» امام این نشست را موجب بازگرداندن روحی? برادری ملی به شهروندان خواند و موجب اعتبار بخشیدن به چهر? لبنان در نزد مردم نگران جهان که نظارهگر اوضاع هستند. امام بر ضرورت تشکیل جلسهای فوری با حضور نمایندگان رهبران فرقهها یا معاونانشان، برای تعیین دستور کاری حسابشده و تکرار اینگونه جلسات به طور سیار و نیز امکان حضور نمایندگانی از مؤسسههای بینالمللی و عربی و فلسطینی به عنوان ناظر، تأکید کرد.
4/10/1975
ب. امام صدر به صور رفت تا در مراسم مذهبی آنجا شرکت کند و همچنین فضای متشنج به وجود آمده را در اثر قتل چهارنفر از روزنامهفروشان اهل روستای شحور که در بیروت کشته شده بودند، آرام کند. امام صدر در بین نمازگزاران سخنرانی کرد و گفت: «در گذشته در بیروت و سایر مناطق لبنان با تجاوزهای وحشیان? اسرائیل دست به گریبان بودید، امّا امروز وضعیتی پیش آمده است که شما به سبب آنکه برادران و هممیهنان شما در بیروت و شمال و بقاع در معرض تجاوزهایی بسیار وحشیانهتر از تجاوزهای اسرائیل قرار میگیرند، سخت نگران هستید. این نشان? آن است که متأسفانه عناصری پلید و بیگانه از عادات و اخلاق این کشور، با بهرهجویی از برخی شهروندان، در حال توطئهاند.» امام افزود: «ولی پس از آنکه ابعاد توطئ? بینالمللی برایمان روشن شد و مظاهر آن را دریافتیم، دیگر ممکن نیست به ورط? جنگ داخلی بیفتیم و همپیمان دشمن شویم، حتی اگر دیگران به همپیمانی دشمن رضایت بدهند؛ بلکه همچنان زخمهای خود را میبندیم و با دوراندیشی و
