کرد، ولی امام صدر گفت: «سفر آقایان خدام و شهابی برای بحث دربار? اوضاع کنونی بود و دربار? بعضی مسائل مطرحشده نیز رایزنی کردیم.»
22/9/1975
ج. در منزل شیخ حسن خالد، مفتی اهلسنت، جلسهای با حضور آقایان خدام، سرلشگر شهابی، یاسر عرفات، صائب سلام، عبدالله الیافی، رشید الصلح، هانی الحسن، ابو حسن، ریاض طه، کمال جنبلاط، حسن صعب، شفیق الوزان و محمد قبانی تشکیل شد. در این جلسه آقای خدام حاضران را از تماسهای خود و ابهاماتی که در پی برخورد سرد میان او و رئیسجمهور سلیمان فرنجیه پدید آمده بود، آگاه کرد و گفت آقای فرنجیه گفته است که مایل به دخالت اتحادی? عربی برای حل بحران لبنان و تعریف روابط جدید میان دولت و مقاومت فلسطین است. این مسئله باعث شده بود آقای خدام چنین تصور کند که سخن رئیسجمهور به معنای درخواست پایان مأموریت اوست و از این رو، در صدد بازگشت به سوریه برآید، ولی پاتریارک خریش و امام صدر و نخستوزیر کرامی در این مسئله وارد شدند و برای او توضیح دادند که سخن رئیسجمهور به معنای بینیازی از میانجیگری او نیست، بلکه ایشان مایل است اتحادی? عرب در حل بحران مشارکت کند تا راهحل این مسئله فراگیر و همهجانبه باشد و توافق بهدستآمده مورد ضمانت دولتهای عربی باشد. آقای خدام نیز از تصمیم خود منصرف شد.
23/9/1975
پس از شروع دوبار? درگیریها در بیروت، کاخ ریاستجمهوری در بعبدا شاهد فعالیتی فشرده برای کنترل اوضاع بود. امام صدر صبح به کاخ رفت و در کنار رئیسجمهور فرنجیه با آقای خدام و سرلشگر شهابی گفتوگو کرد. پس از نیم ساعت، امام صدر به طبق? اوّل آمد و با آقای کمیل شمعون به مدت نیم ساعت و پس از آن با آقای غسان توینی، وزیر صنعت و نفت گفتوگو کرد. پس از آن امام با آقای خدام گفتوگو کرد و نخستوزیر کرامی نیز به جمع آن دو پیوست. ظهر امام صدر کاخ را بدون هیچ اظهارنظری ترک کرد.
24/9/1975
امام صدر دوباره در کاخ ریاستجمهوری با آقای خدام و سرلشگر شهابی، به مدت چهل دقیقه دیدار کرد و هنگام خروج گفت: «خوشبختانه دیشب را با آرامشی نسبی سپری کردیم و این ما را امیدوار کرد که روزهای آینده برای کشور بهتر خواهد بود. این، خشم خدا بر کشور ما بود، چون بزرگان آن قدر نعمت خداوند و آزادی و دموکراسی در کشور را ندانستند و حق میهن را بر خود فراموش کردند و حقوق شهروندان و بهویژه محرومان را نادیده گرفتند و همین امر سبب شد تاوان سنگینی بپردازیم.» وی افزود: «همانگونه که مسیح(ع) گفت، میگوییم: خدایا اگر آنان را عذاب کنی، بندگان تو هستند و اگر از آنان درگذری، تو آمرزنده و مهربان هستی.» امام صدر اعلام کرد: «بحث دربار? کمیت? گفتوگو و فراهم کردن مقدمات برای تدوین منشور همزیستی و اصلاح روابط و ترسیم خطمشی آینده با جدیت تمام ادامه دارد و چهبسا چیزی را ناخوش دارید و آن برای