گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 3
صفحه: 104

هم‌اکنون در لبنان به سر می برد، به حضور پذیرفت. در این دیدار آقای صائب سلام، امام موسی صدر، شیخ حسن خالد، شیخ محمد ابوشقرا، بشیر اعور، وزیر دادگستری و لطفی متولی، سفیر مصر، حضور داشتند.

29/5/1972

[الحیاة]

دیروز اتحادی? سندیکاهای اصناف با حضور نمایند? رئیس‌جمهور و به مناسبت افتتاح مرکز جدید اتحادیه، جشنواره ای برگزار کرد. در این جشنواره که رضا وحید، مدیرکل تأمین اجتماعی، به نمایندگی از سلیمان فرنجیه، رئیس‌جمهور، حضور داشت، امام صدر در سخنانی دربار? معنا و مفهوم کار گفت: «کار یعنی پیوستن تدریجی انسان به تاریخ. انسان از رهگذر کار ذوب می شود تا چراغ تاریخ را در گذر زمان روشن نگه دارد. کار قطعه‌ای از انسان و بلکه هم? انسان است، زیرا «و اَن لَیسَ لِلإ‌ِنسان‌ِ إلّا ما سَعی.»[64] انسان با میزان کارش سنجیده می شود و به هر اندازه که عطا و بخشش داشته باشد، به همان اندازه از انسانیت برخوردار است.»

«کار، ترجم? درست واژ? انسان به زبان جاودانگی است. کار مای? جاودانه ‌شدن انسان است. انسان می تواند از آستان? مرگ درگذرد و پس از مرگ نیز بخشش داشته باشد؛ می تواند دست خود را از آن سوی قبر برآورد و خدمتی یا دانشی یا اندیشه ای یا تجربه ای یا سنتی را به جامعه تقدیم کند.»

«کار عامل پیوند انسان با دیگران است؛ دیگرانی که به همراه او جامعه را تشکیل می دهند. بنابراین، جامعه مجموعه ای از انسان هاست که کار را با همدیگر مبادله می‌کنند و اگر انسان بخواهد جامعه ای پدید آورد، راهی جز پرداختن به کار ندارد… کار همان عامل انگیزه بخش و تحرک آفرین است و انسان همان کسی است که کار را از نظر نوع و کمیت می آفریند. انسان آفرینند? کار است. از این رو، اگر انسان با انگیز? مادی کار کند، کار خود را محدود کرده و برای آن بعد مادی ملموس قرار داده است. چنین کاری را می توان با مقداری پول قیمت گذاری کرد، هرچند این مقدار بسیار باشد. بنابراین، جامعه ای که با کار مادی شکل گرفته باشد، جامعه ای مرده و محدود است که درد و رنج دیگران را حس نمی کند و در آن همبستگی و صمیمیت وجود ندارد. ولی اگر انگیز? کار، رسالت و تعهد و خدمت باشد، انسان می تواند هم? وجود خود و هم? نیروهای معنوی اش را در ظرف کار بریزد. بنابراین، کار متعهد و صاحب رسالت، نسخ? مطابق با اصل انسان است و جامعه در پرتو آن، پویا و سرزنده می شود.»

امام صدر خواستار محافظت از فعالیت های فردی و توانمندی های بشری شد و گفت: «نیرو و قدرت اصلی لبنان انسان است. از این?رو، باید از این انسان پاسداری کرد تا ابزار یا سرمای? مادی بر او چیره نشود.»

21/6/1972

[الحیاة]

امام صدر در ضیافت شامی که آقای صائب سلام، نخست‌وزیر، به افتخار دکتر عبدالحلیم محمود، وزیر اوقاف مصر، و هیئت همراه وی در هتل بریستول ترتیب داده بود، شرکت کرد.


[64].?«و اینکه برای مردم پاداشی جز آنچه خو کرده‌اند، نیست.» (نجم، 39)