با یهود بجنگند برای ما روشن میشود. پیکار ما نیز با آنان همچون جنگ با انسان یا جنگ با گروهی مؤمن نیست. با آنان میجنگیم، زیراکه ایشان به مصداق آیه قرآن، به دستورات کتاب مقدس خود عمل نمیکنند. بنابراین، جنگ ما با آنان جنگ با یک مجموعه از انسانها نیست، بلکه این جنگ در واقع نبردی است با فساد و انحراف و ستم و اندیشه تبعیض نژادی که اساس تفکر آنان است: «اگر میپندارید که شما دوستان خدا هستید، نه مردم دیگر.» این است مصیبت ما. مصیبت اینجاست که آنان خود را اولیا و دوستان خدا میدانند و نه دیگران را. این نکته اساسی است.
پیامبران به ما هشدار داده بودند که یهود را از جزیرةالعرب بیرون برانید. ولی ما، زمانی که آنان هنوز پایگاهی برای خود نساخته بودند، این هشدارشان را نشنیدیم. اما اکنون که این خطرِ مجسم رویاروی ما قرار گرفته، چه باید بکنیم؟
این مطالب نشاندهنده موضع دین در برابر یهود بود که بهطورخلاصه عنوان شد. اما آیه قرآن که تأکید میکند: ضُرِبَتْ عَلَیْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْکَنَةُ[310] ساختاری انشائی و امری دارد و از نوع جملات اخباری و حکایتی به حساب نمیآید. این آیه امری واجب و مسئولیتآور بر دوش میگذارد و اگر این مسئولیت را ادا نکنیم، در آینده بر ما مُهر ذلت و بیچارگی خواهد خورد.
مشروعیت مبارزه مردم فلسطین از دیـدگاه دینـی اصلاً نیاز به بحث ندارد. چرا این مبارزه از نظر دینی مشروعیت نداشته باشد، در حالی که مبارزان آن همان کسانی هستند که راه انسانیت را هموار میسازند و در صدد صیانت از اخلاق و ارزشها برآمدهاند؟ اینان همان کسانی هستند که اراده مسیح و محمد را به اجرا درمیآورند. اینان تحققبخش اراده الهیاند که در مفهوم آیه ضُرِبَتْ عَلَیْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْکَنَةُ بیان شده است. آری، اینان کسانی هستند که اراده آسمانی را جامه تحقق میپوشانند. دست خدا و دست مسیح و دست محمد و دست ارزشهای والا از آستین اینان بیرون آمده و در اسلحه و خون و جهاد برای اجرای این احکام آسمانی متجلی شده است. لذا نیازی به اثبات مشروعیت کار آنان و لزوم حمایت از آن نیست.
برادران، اگر ما امروز به این نهضت و این حرکت بزرگ و ایـن جهاد مقدس یاری رسانیم، چندین برابرِ کمکی که در آینده به آن کنیم، ارزش خواهد داشت. همانطور که خود در گذشته دیدید، در همان هنگامیکه بحران فلسطین تازه آغاز شده بود، چون ما از دفاع و اتخاذ موضع درست شانه خالی کردیم، امروز به مصیبتها و دشواریهای بیشماری دچار شدهایم. ایثار و فداکاریهایی که ما امروزه در راه مبارزه با اسرائیل باید تقدیم کنیم، دهها برابر بیشتر از آن چیزی است که میتوانست در آغاز فعالیت صهیونیستها و اشغال سرزمین ما تقدیم شود. اگر ما از صد سال پیش، مطابق دستورات دینی عمل میکردیم و متوجه این خطرها بودیم، امکانات فراوان و ثروت هنگفتی ذخیره کرده بودیم. اگرچه در گذشته از تمام اینها غافل شدیم، امروز نباید عقب بنشینیم. باید هر چیزی که بهدست میآوریم و در هر چیزی که تلاش میکنیم و درباره هرچه میاندیشیم، همه در راه خدمت به این مسئله مقدس باشد.
برادران عزیز، در این راه، تنها کافی نیست که کف بزنیم و زبان به تحسین بگشاییم و تنها بذل
[310]«مقرر شد بر آنان خواری و بیچارگی.» (بقره،61)