ما رسیده بود و اکنون به استقبال سخنران امشب جناب سیّد موسی صدر میرویم تا درباره «اسلام و فرهنگ قرن بیستم» برایمان سخن بگوید. دوست داریم شما نیز در فراهم کردن بستر مناسب برای این موضوع مشارکت داشته باشید.
سال گذشته در چنین روزهایی، نهاد هماندیشی افتخار داشت که آقای موسی صدر پشت تریبون آن قرار گرفت و در دل شنوندگان خود بذری اثرگذار از خیر و معنویت افشاند. امشب نیز ایشان دومین حلقه از سلسله مباحث نهاد هماندیشی لبنان درباره «مسیحیت و اسلام در لبنان» را ارائه خواهد کرد.
دوست ما سیّد موسی صدر پیشوای دینی محبوب و افزون بر آن، رهبر فکری تأثیرگذاری است که از یک سو سیراب از میراث اسلامی است و از سوی دیگر، فرزند پویای قرن بیستم است.
ما در سخنرانی ایشان به همخوانی آن میراث با فرهنگ این قرن پی خواهیم برد. ما با اهتمام فراوان به سخنان ایشان گوش فرا میدهیم تا موضوعی در خور توجه را که با آیندهمردم لبنان پیوندی تنگاتنگ دارد، به ما ارائه دهد. نهاد هماندیشی لبنان از این سخنران برجسته سپاسگزاری و قدردانی میکند.
میشل اسمر، پایهگذار نهاد هماندیشی
سخنرانی امام موسی صدر:
اسلام و فرهنگ قرن بیستم
دوستان گرامی،
(چون او را در آن ساعت و در آن خانه دیدم، توان گفت که جمله مردمان را در یکی مرد و جمله روزگار را در یکی ساعت و جمله خاک را در یکی خانه دیدم.)
این معجزه اگر در نظر شاعر عرب، ابنعباد، تحقق یافته باشد، ما نمیتوانیم آرزو کنیم که همیشه بهوقوع بپیوندد. بنابراین، جای تعجب نیست اگر من از دشواری وظیفهای که به عهدهام گذاشته شده، شکایت کنم: خلاصه کردن بحثی که در یک کتاب نمیگنجد، در یک سخنرانی و در یک ساعت.
این مشکلی است که همه دوستان دانشمندی که در این سمینار و در این سلسلهسخنرانیها شرکت کردهاند، با آن روبهرو بودهاند و همین مسئله سبب میشود که من شکایت خود را به عذرخواهی تبدیل کنم. بهویژه که هدف مقدس این سخنرانیها مطرح ساختن مسائل دینی برای فرزندان این میهن و همه افراد باایمان در جهان است، تا اطمینان یابند در عصری که تحولات فرهنگی و پیشرفتهای تمدن به اوج خود نزدیک شده است، حفظ ارزشهای والای اخلاقی و انسانی بهطور کامل امکانپذیر است.
اندکاند افرادی که کتابهایی مطالعه میکنند که مسئله تعارض میان وجدان خود و روزگارشان را حل میکند و یا به مطالبی گوش فرامیدهند که نگرانیهایشان را بابت دور شدن از معنویت و ذوبشدن در جریانهای مادی کاهش میدهد.
از همین رو، در این سمینار کوشش میشود که نمونههایی به آنان ارائه شود و از این راه آنان را به زندگی پاک و شرافتمندانه انسانی رهنمون گردد. در همین هدف مقدس عذر کافی برای من وجود دارد. از نهاد هماندیشی و مؤسس گرامی آن تشکر میکنم و از شما شنوندگان محترم پوزش میطلبم.
برای آنکه بحث مهمی که در پیش داریم، بهطور کامل روشن شود، باید موضوعات زیر را توضیح دهیم: