آن جنگ میان لبنانیان و فلسطینیان نباشد. گروهی از رهبران شیعه مانند اسعد، حماوی، عسیران و خلیل چندین بار تلاش کردند و خواستند که نمایندگان شیعه پارلمان را به صورت گروهی سیاسی برای رهبری شیعیان در جهت مخالفت با حرکت محرومین سازمان‌دهی کنند، ولی این تلاش‌ها نقش بر آب شد. در قسمت دوم جنگ، یعنی آنگاه که میان حرکت محرومین و احزاب چپ اختلاف ایجاد شد، رهبری حرکت انتظار داشت که مقاومت فلسطین در این مبارزه که میان دو هم‌پیمان درگرفته است، بی‌طرف بماند، اما این اتفاق نیفتاد. علل این امر یکی کادرهای چپ‌گرای مقاومت مانند سازمان جبهه دموکراتیک نایف حواتمه بود که هم‌پیمان فتح بودند و یا سازمان توده‌ای جورج حبش که معارض فتح بود و سایر احزاب کمونیست لبنان و دیگری نیاز مقاومت به اسلحه و سرانجام، تبلیغات گروه کمونیسم جهانی بود که سازمان مقاومت فلسطین را از بی‌طرفی خارج کرد و آن‌ها را در کنار احزاب تندرو و چپ‌گرا علیه حرکت محرومین قرار داد. به‌‌خصوص که تبلیغات فتح در اختیار ابوشرار، کادر کمونیستی فتح، قرار داشت. به این ترتیب، حملات تند و دردناک از طرف احزاب چپ به حرکت محرومین شد و سازمان مقاومت در عمل بی‌طرف و در تبلیغات به نفع چپ موضع می‌گرفت. مکرر جوان‌های حرکت محرومین که در سنگرهای دفاع برای سازمان مقاومت فلسطین ایستاده بودند، از پشت مورد حمله گروه‌های چپ لبنانی یا فلسطینی قرار گرفتند. به این ترتیب، رهبری حرکت سعی می‌کرد روابط خود را با جناح معتدل فتح و سازمان مقاومت فلسطین حفظ کند و از دفاع نظامی و تبلیغات سیاسی برای حمایت از مقاومت خودداری نکند. جوانان أمل در همه مناطق جنگ پیشقراول حامیان مقاومت بودند. رهبران حرکت در همه‌‌جا از روش مقاومت و از حق آنان در مبارزه مسلحانه حمایت می‌کردند. به‌علاوه، همه نیروهای آنان صرف جلوگیری از برخورد بین ارتش سوریه و مقاومت می‌شد. هر بار که این روابط تیره می‌شد، رهبران فتح از اینجانب می‌خواستند که به میانجیگری خود ادامه دهم و این کار پنج بار تکرار شد. در بار پنجم جلسه مشترک سه‌نفره‌ای بین حافظ اسد و ابوعمار و اینجانب به مدت هفت ساعت برگزار شد. به‌طور مسلّم می‌توان گفت که رهبری حرکت محرومین در جلوگیری از بحران مصیبت‌بار همانند مصیبت سپتامبر سیاه در اردن نقش اساسی داشته است. رفته‌رفته حقیقت روشن و روشن‌تر می‌شود. هم‌اکنون روابط حرکت و فتح از صورت روابط شخصی و دوستانه بین رهبران که همیشه محفوظ بوده است، به صورت همکاری نظامی در جنوب لبنان، همکاری تبلیغاتی برای جنوب لبنان و همکاری سیاسی در بحران لبنان و خاورمیانه درآمده است.

آیا فتح به حرکت محرومین کمک می کند یا خیر؟

مسلّماً می‌دانید که اسلحه گران و ممنوع و ذخیره آن گران‌تر است و با امکانات مالی حرکت محرومین تناسبی ندارد. از طرفی، تعلیمات نظامی نیاز فراوان به مهمات دارد. به این سبب، حرکت محرومین آن‌گاه که برای دفاع از جنوب در مقابل حمله‌های کماندوهای اسرائیل آماده می‌شد، این هدف را با رهبران فتح در میان گذاشت و در نتیجه، از طرف فتح دو اردوگاه بزرگ و چند کلاس تعلیمات نظامی در مناطق مختلف لبنان برای حرکت محرومین ایجاد شد. نخست قرار بود که عموم تعلیم‌دیده‌های