درگیری خونین بین منطق? دکوانه و اردوگاه تل الزعتر پس از مطرح شدن شعارهایی دربار? انتقال آن اردوگاه؛

استعفای رشید الصلح با حالتی شکست خورده؛

استعفای وزیران حزب کتائب؛

استعفای رشید الصلح در برابر پارلمان، پس از بیانیه‌ای طولانی و مطرح کردن مطالباتی که خود، هیچ گاه در دور? نخست‌وزیری‌اش به اجرای آن‌ها اهتمامی نورزیده بود؛

بازگشت بحران به بیشتر بخش‌های حوم? بیروت؛

تشکیل دولت نظامیان؛

برگزاری نشست دارالفتوا و مخالفت هم? مسلمانان و هم? شخصیت‌ها و مؤسسه‌های ملی با دولت نظامی؛

استعفای دولت و بازگشت بحران؛

مأمور شدن رشید کرامی به تشکیل کابینه؛

دشواری‌های رسمی و سیاسی در برابر تشکیل دولت؛

درگیری در زحله و ارتکاب قتل و آدم‌ربایی و تک‌تیراندازی (شکار عابران) در مناطق گوناگون؛

تشدید بمباران شیاح، تحصن امام موسی صدر، میانجی‌گری سوریه؛

تشکیل «وزارت نجات» و بازگشت آرامش؛

درگیری غمبار فرقه‌ای در بقاع؛

افزایش بحران در طرابلس پس از حادث? کشته شدن هجده اسیر در زغرتا و تشدید بحران در طرابلس؛

شکل‌گیری دیگر سازمان‌های مسلح، غیر از کتائب و الاحرار، مانند تجمع زحله، ارتش آزادی‌بخش زغرتاوی، جبه? حراس الارز، احزاب مسلح، خاندان‌های مسلح و شبه‌نظامیان خاص؛

دور? آرامش و به دنبال آن صحبت از دور چهارم درگیری‌ها؛

بازگشت بحران در بیروت و زحله و حوم? بیروت؛

توافق‌نام? سینا و اعتراضات فلسطینیان به آن؛

ادامه یافتن محنت؛

تهدید رشید کرامی به استعفا؛

مخالفت با استعفا؛

میانجی‌گری سوریه؛

برگزاری کنفرانس رهبران دینی؛

بلند شدن زمزم? تجزی? کشور؛

تشکیل هیئت گفت‌وگو؛

تحصن رشید کرامی؛

تشکیل کمیت? هماهنگ‌سازی و گسترش آن؛

ادامه یافتن تک‌تیراندازی(شکار عابران) و آدم‌ربایی و کشتن ربوده‌شدگان و مثله کردن جنازه‌ها.

این حوادث، از مجموع حوادث یک قرن بیشتر است، افزون بر آنکه جنایات شرم‌آوری طی چند ماه رخ داد. این جنگ از هیچ‌یک از قوانین عمومی و اصولی که رعایت می‌شود، پیروی نمی‌کرد: بمباران شبانه، به‌ویژه بعد از نیمه‌شب، آن هم در ماه رمضان؛ کشتن اسیران و مثله کردن جناز? آن‌ها؛ آدم‌ربایی؛ تک‌تیراندازی؛ انتقال شگفت‌آور محل‌های درگیری.

در این جنگ، هدف معلوم نبود و هریک از طرف‌ها از جنگ بیزاری می‌جست و طرف دیگر را به آغاز درگیری متهم می‌کرد. گاه توافق برای آتش‌بس