انگور بخوریم، نمی‌خواهیم نگهبان تاکستان را بکشیم. ارتش با ما تماس گرفت و بررسی مطالبات را شروع کرد، ولی دولت در مسیر این تلاش‌ها سنگ‌اندازی کرد. کمیسیون‌های پارلمانی که مطالبات را بررسی کرده بودند، یادداشتی به مراکز دولتی فرستادند، ولی نخست‌وزیر آن را امضا نکرد. آنان با هرکس که بخواهد کار کند، مبارزه می‌کنند و از تلاش او جلوگیری می‌کنند. دولت و نخست‌وزیر جز ویرانی و تباهی و فروپاشی کشور را نمی‌خواهند. می‌خواهند کشور را به نسخه‌ای از انحرافات و حیله‌گری‌های خود و تصویری از چهره زشت خود تبدیل کنند.

اینجا برق ندارد، آب ندارد، چرا؟ آیا ما جرمی مرتکب شده‌ایم که راه ساختن دانشگاه لبنان را در زمین‌هایمان برایتان هموار کردیم؟

پیشنهاد دادیم که در مثلث یارین-کفرا-یارون طرح دریاچه مصنوعی اجرا شود و کمیسیون‌های پارلمانی مربوط نیز مطالعات آن را انجام دادند و یکی از بزرگ‌ترین دفترهای مهندسی، درست بودن این مطالعات را تأیید کرد. ولی دولت به جای آنکه بودجه اختصاص‌یافته به این طرح را صرف اجرای آن کند، آن را درجاهای دیگر هزینه کرد.

ما در برابر دولت ساکت نمی‌نشینیم، زیرا می‌خواهد کشور را ویران کند. ما مدتی دست نگه می‌داریم تا کل افکار عمومی لبنان، و نه فقط شیعیان، متقاعد شود. ما به دنبال حق هستیم و به پاسداری از لبنان اهتمام می‌ورزیم و می‌خواهیم از کیان کشور محافظت کنیم.»