گام به گام با امام موسی صدر جلد 2
ب: هیئتی از تشکل دانشجویان لبنانی (التجمع الطالبی اللبنانی) با امام موسی صدر دیدار کرد. در این دیدار شیخ سلیمان الیحفوفی و محمد صفیالدین، وزیر، و محسن سلیم، وکیل، و سیدحسین الحسینی، مفتی ممتاز جعفری، حضور داشتند. این هیئت انتخاب امام را تبریک گفت و آقای میشل بارنی، رئیس تشکل، در سخنانی گفت: «ما نزد شما نیامدهایم که مدیحهگویی کنیم، بلکه آمدهایم که شناخت متقابل پیدا کنیم و شفاف سخن بگوییم و با یکدیگر نه تنها در پایان دادن به بحران کنونی کشور بلکه در ساختن لبنان فردا همکاری کنیم.»
امام صدر در پاسخ اظهار داشت: «من با شما در ساختن لبنان آینده همراه و همسخنم. تنها هراس من از آن است که شما میراث قدیم خود را نادیده بگیرید. مبادا همانند کسانی که پیش از ما بودند و در شکلدهی به این نسلِِِ جوانِ آرمانگرا گام مؤثری برنداشتند، شما هم به دام منفیگراییکشیده شوید.»
روزنامه الجریدة خطاب به رهبران فرق و ادیان مختلف چند سؤال درباره رسیدن انسان به کره ماه و پیامدهای معنوی اکتشافهای جدید در فضا مطرح کرد. پاسخ امام موسی صدر به این پرسشها در روزنامه الجریدة در تاریخ 7/8/1969 منتشر شد.
مجلس اعلای شیعیان مقرر داشت که وزیران و نمایندگان شیعه با رئیسجمهور و رئیس پارلمان و نخستوزیر دیدار کنند و با آنان درباره وضعیت بحرانی ناشی از رفتار ناپسند مقامات عراقی با علمای مسلمان و حوزههای دینی و نیز درباره تحصن مرجع اعلای شیعه، سیدمحسن حکیم، گفتوگو کنند.
مجلس اعلای شیعیان دیروز در جلسهای به ریاست امام موسی صدر و با حضور هیئت شرعی و هیئت اجرایی و وزرا و غالب نمایندگان شیعه پارلمان، موضع مقامات عراقی را در قبال علمای نجف اشرف و آثار تحریکآمیز آن بر روی افکار عمومی و احتمال کشیده شدن آن به ناآرامیها و درگیریها بررسی کرد. مجلس اعلای شیعیان بر این باور است که ناآرامیهایی این چنین برای اوضاع کنونی لبنان و کشورهای عرب بسیار خطرناک است. مجلس به اتفاق آرا مقرر داشت که در دیدار با رؤسای سهگانه لبنان موضوع طرح و بررسی شود و از آنان خواسته شود که تلاش خیرخواهانه خود را در مذاکره با مقامات عالیرتبه عراقی به کار گیرند تا به اتفاقاتیکه در آنجا روی میدهد پایان داده شود و اهانت به مقام عالی مرجعیت و بیحرمتی به دین و عالمان دینی جبران شود. هیئت دیدارکننده با رؤسای نظام تأکید خواهند کرد که این تلاشها از عمق احساس مسئولیتی ناشی میشود که در مقابل بحرانِ بزرگِ جهان عرب بر دوش خود میبینند و نیز ناشی از ضرورت عطف توجه و یکپارچگی صفوف برای مقابله با آن است.
شماری از نمایندگان، خواستار سازماندهی حمله تبلیغاتی گستردهای با هدف توضیح امور مختلفی شدند که همچنان محل شک و تردید است. شمار دیگری از اعضای جلسه خواستار اتخاذ اقدامات اعتراضآمیزی شدند که گویای رنجیدگی شیعیان از اقدامات حکام عراق و محکومیت آن اقدامات باشد. اما اکثریت اعضای مجلس برآناند که تا
