گام به گام با امام موسی صدر جلد 2
و روزنامههای لبنان به شناخت مرجع جدید و تأثیر این مقام در زندگی شیعیان و اوضاع جهان عرب و اسلام، مجلس اعلای شیعیان مقتضی دید که به محض تکمیل اطلاعاتی که در اختیار داشت، در ادای تعهد خویش و احترام به تمایل افکار عمومی، در اعلام مرجع اعلای شیعه، سرعت به خرج دهد.» امام صدر افزود: «سید ابوالقاسم خویی متولد شهر نجف اشرف است و اکنون در این شهر اقامت دارد. وی 72 سال سن دارد و از سی سال پیش تاکنون، استاد اول حوزه علمیه نجف است که صدها تن از مجتهدان که اکثریت قاطع علمای شیعه را در جهان تشکیل میدهند، دانشآموخته دروس فقه و اصول ایشاناند. آقای خویی در مباحث مختلف فقه و اصول آرای تازه و اندیشههای پیشرفتهای دارند، بهگونهای که میتوان ایشان را از مجددان در علوم شرعی دانست. مرجع اعلای شیعه از اطلاعات گستردهای بهرهمند است و تألیفات بزرگ فراوانی در فقه و اصول و تفسیر قرآن کریم و علم رجال از ایشان منتشر شده است. ایشان قدرت استدلال فوقالعادهای دارند و در آموزش اجتهاد به شاگردان خویش بسیار توانا هستند. بسیاری از علمای شیعه در لبنان و از جمله شخص رئیس مجلس اعلای شیعه، از شاگردان آقای خویی ـ دامظلهـ هستند.» وی در ادامه خاطرنشان ساخت: «مرجع اعلا رهبر دینی عموم شیعیان و ناظر و حامی دانشگاههای آموزش دینی شیعه در جهان است و مسئولیت مستقیم امور مختلف علمای دینی و طلاب علوم دینی را برعهده دارد و معمولاً شخصاً به تدریس دروس عالی برای علما و تألیف کتابهای فقهی و اصولی میپردازد. مرجع اعلای شیعیان در زمینههای مختلف قدرتی بزرگ برای وطن و ملت خویش به شمار میآید و حافظ حرمت و کرامت شیعیان در همه کشورهاست.»
ب: هیئتی از نمایندگان فراکسیون حزب فالانژ در پارلمان متشکل از آقایان نماینده: جوزف شادر و عبدو صعب و ادمون رزق و لویس ابوشرف در مقر مجلس اعلای شیعیان با امام موسی صدر دیدار کردند. پس از این جلسه، امام موسی صدر درباره نتیجه گفتوگو میان وی و نمایندگان حزب فالانژ گفت: «من همچنان بر التزام خود به وظیفهام در مقام عالمی دینی تأکید دارم و این امر مرا وامیدارد که مطلقاً از ورود به امور سیاسی پرهیز کنم. اما زمانی که پای مسائل مرتبط با سرنوشت وطن به میان میآید، وظیفه اقتضا میکند که راهب هم از صومعهاش بیرون بیاید و عالم دینی هم باید وظیفه خود را ترک کند و وارد میدان دفاع از وطن شود. مسئله ریاستجمهوری با توجه به اوضاعی که کشور در آستانه آن است، از مسائلی ملی است که سرنوشت وطن به آن وابسته است.»
امام صدر افزود: «لبنان از اعتباری در جهان برخوردار بود که آن را حراست میکرد و بسیاری از دشواریها را از دوش مسئولان برمیداشت. اما این اعتبار رو به کاستن نهادْ و سالهای آینده برای ما، چنانکه از سخنان رهبران شوروی و امریکا و آمادگی وقوع جنگی جهانی به سبب مسئله خاورمیانه برمیآید، سالهای نگرانکنندهای خواهد بود.
مسئله سالهای آینده مسئله رأی و جلب رضایت و بحث و جدل نیست بلکه مسئله رهبری آینده و مسئله سرنوشت و بقای لبنان است. ازهاینهرو،