گام به گام با امام موسی صدر جلد 2
این نیز علل خاصی دارد که به امور لبنان و پافشاری شدید امام بر تکمیل تلاشهایش برای ارتقای سطح شیعیان برمیگردد. امام صدر در خصوص این موضوع به ابراز این جمله اکتفا کرده است: «چنین کاری هنوز زود است و حوزههای فراوان دیگری برای خدمت به شیعه وجود دارد.»
به دعوت نماینده سابق پارلمان، فضلالله دندش، مراسمی بزرگ به مناسبت نخستین سالروز تأسیس مجلس اعلای شیعیان در بعلبک برگزار شد. در این مراسم همه رؤسای فرقهها و شماری از نمایندگان و مسئولان و مردم منطقه بعلبک ـ هرمل حضور داشتند. در این مراسم پیماننامهای که دندش تنظیم کرده بود، به امضای همه بزرگان منطقه بعلبک رسید. محتوای این پیماننامه دستکشیدن از سنت خونخواهی و منحصر شدن مجازات به فرد جنایتکار است. در این مراسم امام صدر سخنرانیکرد. وی در آغاز سخنرانی از قربانیان سنت خونخواهی سخن گفت که پدر فضلالله دندش، تنظیمکننده و خواهان این پیمان، یکی از آن قربانیان است. امام صدر افزود: «حفظ خونسردی و صبر تنها راه رسیدن به پیروزی است و بدون این دو خصلت هیچ راهی به زندگی نیست.» امام صدر اظهار داشت: «پراکندگی اعراب شکست پنجم ژوئن را به بار آورد، زیرا آنان به صورت پراکنده میجنگیدند، در حالی که اسرائیل با ملتی یکدست و یکپارچه وارد جنگ شده بود. یعنی در اسرائیل گروهی فکر میکنند، گروهی دفاع میکنند، گروهی رهبری میکنند، گروهی میجنگند و گروهی مینویسند. بنابراین، همگی در جنگ مشارکت دارند، درهحالیهکه اعراب، مناسبات خود را طبقهبندی و دستهبندی میکنند و مشغول اختلافات خویش هستند.» وی خطاب به حضار چنین گفت: «اگر راه جنگ و مرگ را برگزیدهاید، من در این راه پیشاپیش شما هستم. وارد سرزمین اشغالی شوید و آنجا بمیرید.»
امام صدر سخنانش را با دو پیشنهاد پایان داد:
«پیشنهاد اول: گروهی متشکل از همه خانوادهها مسئولیت اجرای این پیمان را برعهده گیرند.
پیشنهاد دوم: پیمان مکتوب را با این سوگند تأیید کنند: به خدای بزرگ سوگند میخوریم که با پایبندی به شرافت انسانی، مواد این پیمان را اجرا کنیم و در همه مواردِ وقوع جرم در خانواده یا قبیله و یا دوستانمان و یا در منطقه ما، مطیع اوامر الهی و شرع مطهر باشیم و خدا و مؤمنان شایسته را بر این امر گواه میگیریم.»
همه حضار با امام صدر همصدا شدند و این سوگند را تکرار کردند.
الف: امام صدر در سرمقاله روزنامه النهار با عنوان «آیا جنوب مسئول است؟» نوشته است: «بله، جنوب مسئول است، زیرا امانتدار و شکیبا و وفادار است.» امام صدر در این سرمقاله میزان سهلانگاری در برابر سرنوشت جنوب و محرومیت آن را شرح داده و نیازهای آن را بازگو کرده و مسئولان را به ادای مسئولیتهایشان فراخوانده است.