این گفتار با همین عنوان در کتاب برای زندگی درج شده است.
﴿ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴾
﴿ لَمْ یَکُنِ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ وَ الْمُشْرِکِینَ مُنْفَکِّینَ حَتّی تَأْتِیهُمُ الْبَیِّنَـة ﴾ :
کافران اهل کتاب و مشرکان دست برندارند تا برایشان برهانی روشن بیاید:
﴿رَسُولُ مِنَ اللهِ یَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً. ﴾
پیامبری از جانب خدا که صحیفههای پاک را میخواند.
﴿ فِیها کُتُبٌ قَیِّمَـةٌ ﴾ .
در آنها نوشتههایی است راست و درست.
﴿ وَ ما تَفَرَّقَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ إِلّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَیِّنَـةُ ﴾ .
و اهل کتاب پراکنده نشدند مگر از آن پس که برایشان برهانی روشن آمد.
﴿ وَ ما أُمِرُوا إِلّا لِیَعْبُدُوا اللهَ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ حُنَفاءَ وَ یُقِیمُوا الصَّلاةَ وَ یُؤتُوا الزَّکاةَ وَ ذلِک دِینُ القَیِّمَـةِ ﴾ .
و آنان را جز این فرمان ندادند که خدا را بپرستند در حالی که در دین او اخلاص میورزند و نمازگزارند و زکات دهند. این است دین درست و راست.
﴿ إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ وَ الْمُشْرِکِینَ فِی نارِ جَهَنَّمَ خالِدِینَ فِیها أُولئِک هُمْ شَرُّ الْبَرِیَّـةِ ﴾ .
از اهل کتاب، آنان که کافرند و نیز مشرکان، در آتش جهنمند و در آن همواره خواهند بود. اینان بدترین آفریدگاناند.
﴿ إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِکَ هُمْ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ ﴾ .
کسانی که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته میکنند بهترین آفریدگاناند.
﴿ جَزاءُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِم جَنّاتُ عَدْن تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ خالِدِینَ فِیها أَبَداً رَضِیَ اللهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِکَ لِمَنْ خَشِی رَبَّهُ. ﴾
پاداششان در نزد پروردگارشان بهشتهایی است جاوید که در آن نهرها جاریست. تا ابد در آنجایند. و این خاص کسی است که از پروردگارش بترسد.
سوره بیّنه مدنی است. بدینمعنا که در مدینه نازل شده، اگرچه در برخی از منابع آمده که در مکه نازل شده است. به هر روی، این سوره مبارک برخی حقایق رسالت الهی درباره پیوند انسان با خداوند و تأثیر دین در حیات آدمی را توضیح میدهد.
در ابتدای سوره پرسش یا توضیحی بدون پرسش آمده است. خلاصه این پرسش و شک و تردید این است که بنابر بسیاری از آیات قرآنی دین یکی است و دین خدا مختلف نیست. بر این اساس، چه نیازی به تکرار انبیا و تعدد آنان است؟ این پرسش به شکل عام مطرح شده، ولی بهطور خاص متوجه دعوت حضرت محمّد(ص) است : ای رسول خدا،