Print this page

گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 10
صفحه: 79

شعیب پیامبر و قوم او

این گفتار با همین عنوان در کتاب حدیث سحرگاهان درج شده است.

﴿ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

﴿ وَإِلَی مَدْینَ أَخَاهُمْ شُعَیبًا قَالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللهَ مَا لَکُمْ مِنْ إِلَه غَیرُهُ قَدْ جَاءَتْکُمْ بَینَـةٌ مِنْ رَبِّکُمْ فَأَوْفُوا الْکَیلَ وَالْمِیزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْیاءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَاحِهَا ذَلِکُمْ خَیرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ

و بر مردم مدین برادرشان شعیب را فرستادیم. گفت : ای قوم من، اللّه را بپرستید، شما را خدایی جز او نیست، از جانب پروردگارتان نشانه‌ای روشن آمده است، پیمانه و ترازو را تمام ادا کنید و به مردم کم مفروشید و از آن پس که زمین به صلاح آمده است، در آن فساد مکنید، که اگر ایمان آورده‌اید، این برایتان بهتر است.

﴿ وَلَا تَقْعُدُوا بِکُلِّ صِرَاط تُوعِدُونَ وَتَصُدُّونَ عَنْ سَبِیلِ اللهِ مَنْ آمَنَ بِهِ وَتَبْغُونَهَا عِوَجًا وَاذْکُرُوا إِذْ کُنْتُمْ قَلِیلًا فَکَثَّرَکُمْ وَانْظُرُوا کَیفَ کَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِینَ .

و بر سر راه‌ها منشینید تا مؤمنان به خدا را بترسانید و از راه خدا بازدارید و به کجروی وادارید. و به یاد آرید آن‌گاه که اندک بودید، خدا بر شمار شما افزود. و بنگرید که عاقبت مفسدان چگونه بوده است.

﴿ وَإِنْ کَانَ طَائِفَةٌ مِنْکُمْ آمَنُوا بِالَّذِی أُرْسِلْتُ بِهِ وَطَائِفَة لَمْ یؤْمِنُوا فَاصْبِرُوا حَتَّی یحْکُمَ اللهُ بَینَنَا وَهُوَ خَیرُ الْحَاکِمِینَ .

اگر گروهی از شما به آنچه من از جانب خدا بدان مبعوث شده‌ام، ایمان آورده‌اند و گروهی هنوز ایمان نیاورده‌اند، صبر کنید تا خدا میان ما حکم کند که او بهترین داوران است.

﴿ قَالَ الْمَلَأُ الَّذِینَ اسْتَکْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لَنُخْرِجَنَّکَ یا شُعَیبُ وَالَّذِینَ آمَنُوا مَعَکَ مِنْ قَرْیتِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِی مِلَّتِنَا قَالَ أَوَلَوْ کُنَّا کَارِهِینَ ؟

مهتران قومش که سرکشی پیشه کرده بودند، گفتند : ای شعیب، تو و کسانی را که به تو ایمان آورده‌اند از قریه خویش می‌رانیم، مگر آنکه به آیین ما برگردید. گفت : و هرچند از آن کراهت داشته باشیم؟

﴿ قَدِ افْتَرَینَا عَلَی اللهِ کَذِبًا إِنْ عُدْنَا فِی مِلَّتِکُمْ بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللهُ مِنْهَا وَمَا یکُونُ لَنَا أَنْ نَعُودَ فِیهَا إِلَّا أَنْ یشَاءَ اللهُ رَبُّنَا وَسِعَ رَبُّنَا کُلَّ شَیء عِلْمًا عَلَی اللهِ تَوَکَّلْنَا رَبَّنَا افْتَحْ بَینَنَا وَبَینَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَأَنْتَ خَیرُ الْفَاتِحِینَ .

پس از آنکه خدا ما را از کیش شما رهانیده است، اگر بدان بازگردیم، بر خدا دروغ بسته باشیم. و ما دیگر بار بدان کیش بازنمی‌گردیم، مگر آنکه خدا آن پروردگار ما خواسته باشد، زیرا علم پروردگار ما بر همه‌چیز احاطه دارد. ما بر خدا توکل می‌کنیم. ای پروردگار ما، میان ما و قوم ما به حق، راهی بگشا که تو بهترین راهگشایان هستی.

﴿ وَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لَئِنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَیبًا إِنَّکُمْ إِذًا لَخَاسِرُونَ .

مهتران قومش که کافر بودند، گفتند : اگر از شعیب پیروی کنید، سخت زیان کرده‌اید.

﴿ فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَة فَأَصْبَحُوا فِی دَارِهِمْ جَاثِمِینَ .