موضوع: خطبههای نماز جمعه - اشغال جنوب نتیجه توطئه بینالمللی و سهلانگاری اعراب است
مکان و تاریخ: بیروت، مجتمع آموزشی عاملیه، مسجد الصفا، 31/3/1978
مناسبت: خطبه نماز جمعه
منابع: آرشیو مجلس اعلای شیعیان؛ روزنامه النهار، 1/4/1978؛ روزنامه السفیر، 1/4/1978
بِسم اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم
اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمین. وَ أشْهَدُ أَنْ لا إلهَ إلَّا اللّه?، نَتَوَکَّلُ عَلَیهِ وَ نَعوذُ بِهِ مِن شُرور أنْفُسِنَا وَ مِنْ سَیئَاتِ أعمَالنَا. و مَن یهدالله فلآ مُضلٌّ له وَ مَنْ یضلُّ فَمَا لَهُ مِن هاد. وَ أَشهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبدُهُ وَ رسولُهُ أُرسِلَهُ بِالهُدَی وَ دِینِ الحَقِّ لِیظهِرَهُ عَلَی الدّینِ کُلِّهِ وَ لَو کَرِهَ الکَافِرون.
حمد و ستایش خداوندی را که در دشواریها جز او را نستایند و شکر و سپاس هم او را که بر ما ایمان و آگاهی و برابری ارزانی داشت تا بدان او را بپرستیم و امور خویش را بسنجیم و دشواریهای زندگی را پشت سر گذاریم و به آینده بیندیشیم.
برادران مؤمن، همه ما میدانیم که در تعالیم اسلامی، جمعه روزی است که خداوند در آن مردم را برای حسابرسی گرد هم میآورد و ما همواره این موضوع را گفته و تکرار کردهایم. روز جمعه در پیشگاه خداوند، که از اسرار پنهان آگاه است، میایستیم و میاندیشیم، به گذشته و آینده مینگریم و پیش از آنکه خداوند متعال و تاریخ درباره مواضع و رفتارهای ما به قضاوت بنشینند، خود به حساب خویش میرسیم. بنابراین، جمعه روز محاسبه، درنگ، عبرت و برنامهریزی است.
مصیبتها هرچند هم که بزرگ باشند، به پایان میرسند و از بین میروند. مؤمن نباید در برابر مصیبتهای بزرگی که این روزها به اوج خود رسیده است، تعادل و تحمل خود را از دست بدهد و نباید در برابر مصیبت فرو افتد یا در برابر دشمنی تسلیم شود که این مصیبتها و این فجایع را پدید آورده است. اگر دشمن ما، نفس خودمان و هواهای نفسانی یا اشتباهاتمان است، پیش از متهمکردن دیگران باید علل و عوامل مشکلات را در خودمان جستوجو کنیم و خویشتن و اطراف خودمان را بکاویم، پیش از آنکه آن سوی مرزها را بنگریم و یا آن دشمن دورتر را جستوجو کنیم که نقشه توطئه را طراحی میکند و آن را در سرزمین پاک و کشورهای ما به اجرا میگذارد. اگر در برابر مصیبتها، ناله و فریاد سر دهیم و بیتابی کنیم، حال و آینده را از دست خواهیم داد. اما اگر با نیروی ایمان به مصیبت بنگریم، همان ایمانی که برمبنای آن خداوند را در قلب مؤمن حاضر میدانیم و معتقدیم قلب مؤمن عرش خداوند رحمان است؛ همان ایمانی که ما را به خداوند آفریننده و تدبیرگر جهان پیوند میدهد و ما را به عقل و قلب هستی و اراده و احساس هستی پیوند میدهد و تاریخ تابناک ما را رقم زده و به اذن خداوند، آینده تابناک ما را نیز ترسیم خواهد کرد؛ اگر با چنین باور و ایمانی به مصیبت بنگریم، تلاش میکنیم که ابعاد آن را دریابیم و علت آن را جستوجو کنیم و برای رهایی