علت فروپاشی ارتش لبنان، اسرائیل به محلهای حضور فلسطینیان حملهور شود و مبارزان فلسطینی را تحت تعقیب قرار دهد.
نکته سوم. چند ماه پیش از حوادث لبنان، فلسطینیان براساس مذاکراتی در سطح سران میان مقاومت فلسطین و مقامات لبنانی، و میان مقاومت و برخی دولتهای عربی، توافق کرده بودند که عملیات را در جنوب لبنان متوقف کنند. پارهای از فعالیتهای محلی هموطنان، نقش برجستهای در تحقق این توافق داشت.
نکته چهارم. تماسهای جاری میان وزارت خارجه لبنان و دستگاه دیپلماسی آمریکا به علاوه تماسهای مصر و عربستان سعودی و اردن و حتی سوریه با سران جدید آمریکا، در کاستن از فشار دشمن و توقف بمبارانهای مستقیم او تأثیرگذار بود.
امام صدر افزود : از این نکات نتیجه میگیریم که مسئله جنوب محدود به طرفهای مذاکراتی که در شتورا انجام گرفت یا محدود به امضاکنندگان توافقنامه قاهره و تفسیرکنندگان آن در نشستهای شتورا نیست و نمیتوان ضرورت تلاش سیاسی و دیپلماتیک را برای نشاندن دشمن بر سر جایش نادیده گرفت. اینجاست که معنای اظهارات برخی از سران لبنانی و اظهارات آقای پطرس، وزیر امور خارجه را درمییابیم که گفتهاند زمانی برای اجرای توافقنامه در جنوب تعیین نشده است، با وجود آنکه میدانیم طرفهای ذیربط خواهان این اقدام هستند.
بنابراین، در حال حاضر، فعالیتهای فشردهای با میانجیگری ایالات متحده و غیر آن برای فشار بر اسرائیل در حال پیگیری است تا اسرائیل از برانگیختن اوضاع در جنوب خودداری کند. بهطور خلاصه، احساس میکنم وضعیت سیاسی و امنیتی در جنوب سمت و سویی مسالمتآمیز دارد که مایه امیدواری به این است که مشکل بهزودی حل میشود.
آیا ممکن است حل مشکل جنوب سرآغازی برای بازسازی ارتش باشد؟ این مسئله را چطور تصور میکنید؟
بدون شک راه طبیعی بازسازی ارتش این است که این امر پس از وفاق سیاسی و آشتی ملی و روشن شدن ساختار لبنان جدید انجام گیرد. در این صورت است که اراده هموطنان و ازجمله نظامیان، بهتدریج برای جذب شدن در ارتش و بهبود روحیه و شعور یکپارچه ملی آماده میشود.
در هر حال انتظار داریم این تصویر واضحتر شود و بتوانیم پس از ورود کامل یگانهای لبنانی به جنوب، بهطور دقیقتر نسبت به این دو شیوه قضاوت کنیم.
در این برهه مسئله همبستگی سیاسی بهطور جدی مطرح میشود. تصور شما دراینباره چیست و این امر چگونه ممکن است تحقق پیدا کند؟
بررسی موارد لازم برای وفاق سیاسی و جزئیات چهره لبنان فردا، نیازمند موضع مشترک همه نیروها یا اکثر آنهاست؛ یعنی با شرکت در همهپرسی یا از راه قوانینی که در پارلمان تصویب میشود. آنچه مطلوب است، توافق ضمنی طرفهای مربوط است که این امر نیازمند رایزنی دولت برای برآورد مواضع و دیدگاههاست.
بر این اساس و برای آرام کردن بحران و بهبود وضع عمومی، باید دیدارهای دوجانبهای میان