Print this page

گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 7
صفحه: 374

سوریه را در ریاض گرد هم آوردند. اکنون باید کار خود را تکمیل کنند. البته این دو کشور، میانجی نیستند، بلکه خود جزئی از معادله هستند. در این میان، آنچه احتمال موفقیت تلاش‌های عربستان و کویت را تقویت می‌کند این است که این دو هیچ گونه چشمداشتی به لبنان ندارند و مجموعه‌ای از کشورهای عربی از هر راه‌حلی که این دو در چارچوب مصلحت برتر عربی ارائه کنند، حمایت می‌کنند. بین کویت و لبنان، تعامل و تشابه فراوانی وجود دارد و هرگونه نوسان در لبنان، در کویت نیز نوسان ایجاد می‌کند.

امام افزود: عربستان پشتیبان نظامی و اقتصادی مصر و سوریه بوده و کویت نیز در این زمینه با آن مشارکت داشته و همین مسئله قدرت بسیاری برای تأثیرگذاری در تحمیل آشتی به این دو کشور می‌دهد. اگر این دو کشور از آشتی حمایت کنند اکثر قاطع کشورهای عربی نیز در کنار آن‌ها خواهند ایستاد.

امام صدر دربار? موضع لیبی و عراق در قبال تلا‌ش‌هایی که برای آشتیِ مصر و سوریه انجام می‌گیرد، گفت:

به نظر من لیبی علی‌رغم مواضعی که در جریان حوادث داشت، در سه ماه اخیر با سوریه هماهنگ بوده و فکر نمی‌کنم در صورت تحقق همبستگی عربی، لیبی با آن مخالفت کند. ولی در مورد عراق تنها می‌توان گفت که به عراق امیدوار هستیم، زیرا عراق تلاش‌ها و رنج‌های ملت لبنان را درک می‌کند و روابط عربستان با عراق نیز خوب است و این امر می‌تواند در تحقق همبستگی عربی نقش داشته باشد.

امام گفت: مقاومت فلسطین، همبستگی عربی را ضامن بقای خود می‌داند و دیگر هیچ عاملی برای هیچ‌گونه بیم و هراس از متعهد شدن به توافق‌نامه‌هایی که بین آن و دولت لبنان بسته می‌شود، وجود ندارد.

روابط لبنان و فلسطین

امام صدر در پاسخ به سؤالی دربار? تصور خود از رابط? دولت لبنان و مقاومت فلسطین، علی‌رغم وجود گروه‌های مخالف درون مقاومت گفت:

حقیقت این است که باندهای مسلح تنها در بین فلسطینیان شکل نگرفت، بلکه در بین لبنانیان نیز باندهای مسلحی شکل گرفت که چه‌بسا دردسرهایی برای آینده ایجاد کنند.

اگرچه گروهی از جنبش فتح مخالف [روابط میان لبنان و فلسطین] است، ابوعمار و همراهانش ازجمله ابوجهاد و خالد الحسن، همچنان به میانه‌روی و منطقی بودن مقتدران? خود در چارچوب فتح ادامه می‌دهند. با این حال و علی‌رغم انشعاباتی که میان سازمان‌های فلسطینی وجود دارد، این سازمان‌ها در مسائل بنیادین از موضع یک‌پارچ? خود خارج نمی‌شوند.

ولی اگر همبستگی عربی تحقق یابد و اقلیت‌های مخالف همچنان باقی بمانند، باید گفت: «إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعونَ.»[42] در این حالت چاره‌ای جز فشار برای وادار کردن این اقلیت‌ها به پیوستن به همبستگی عربی باقی نمی‌ماند.

اکنون بحث اعزام نیروهای فرانسوی به لبنان برای مشارکت در حفظ امنیت در کنار نیروهای عربی مطرح است. موضع شما دراین‌باره چیست؟


[42].?«ما از آن خدا هستیم و به سوى او باز مى گردیم.» (بقره، 156)