Print this page

گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 7
صفحه: 357

سند شمار? 24-09-76

موضوع: گفت‌وگوی مطبوعاتی – شیعیان با مقاومت فلسطین همبستگی داشتند و در برابر تجاوزها و نظام امتیازمحور ایستادگی می‌کردند

مکان و تاریخ: قاهره.

مناسبت: سفر امام صدر به قاهره برای دیدار با مسئولان مصری و ترغیب آن‌ها به تلاش برای توقف فوری جنگ در لبنان.

منبع: مجل? المصور مصر، 24/9/1976؛ کتاب حوارات صحفیه(2)، مرکز مطالعات و تحقیقات امام موسی صدر.

متن

امام موسی صدر رهبر شیعیان لبنان به من گفت: وقتی برای دومین بار با رئیس‌جمهور، انورسادات، در روستای میت ابوالکوم دیدار کردم، او دو بار قرآن را طی ماه رمضان ختم کرده بود و برای سومین بار آماد? تلاوت و ختم قرآن می‌شد. او گفت از رابط? تنگاتنگ خود با دو رئیس‌جمهور، انورسادات و حافظ اسد، کمک گرفته است تا دیدگاه‌ها را دربار? اوضاع لبنان و حل بحران آن به یکدیگر نزدیک کند. به گفت? رئیس‌جمهور، سادات، این بحران ممکن است از فاجع? سال 1948 فراتر رود.

او دربار? ملاقات خود با وزیر خارجه، اسماعیل فهمی نیز گفت هم? جزئیات را با یکدیگر بررسی کرده‌اند و امید است این گفت‌وگو سرآغاز حل بحران در لبنان باشد و فضایی آکنده از اعتماد و نظم و ثبات پدید آورد و تاریخ روشنی برای حل مشکلات، پیش روی هم? طرف‌ها قرار دهد، به گونه‌ای که سرآغاز هماهنگی همه‌جانبه برای فایق آمدن بر بحران عمومی در خاور میانه باشد.

برداشت خاص شما از راه‌حل آینده چیست؟

خطرهایی که لبنان و اعراب را تهدید می‌کند، حکم می‌کند که جنگ لبنان فوراً و به هر قیمتی پایان یابد و مؤسسات و نهادهای لبنانی به خاطر یک‌پارچه ماندن لبنان احیا شود و سپس توافق‌نامه‌های میان لبنان و مقاومت فلسطین به اجرا درآید و بدین‌ترتیب، ساختن جامعه‌ای جدید در لبنان آغاز شود؛ همان جامعه‌ای که رئیس‌جمهور، الیاس سرکیس، کار ساختن آن را هدایت می‌کند و در آن هیچ مجالی برای محرومیت اجتماعی و سیاسی باقی نمی‌ماند.

آیا جنبش محرومان که شما پیش از آغاز جنگ داخلی رهبری آن را بر عهده داشتید، هنوز پابرجاست؟

عامل اصلی شکل‌گیری جنبش محرومان پیش از این بحران خونین، مشکلات اجتماعی بود. دیدگاه ما این بود که مشکلات اجتماعی در لبنان، جامعه و فضایی آماد? انفجار پدید آورده است. ولی در میان? راه خود برای گسترش مبارزه اجتماعی، یعنی اواخر سال 1974 احساس کردیم که در یکی از فرق لبنان، جریانی روانی و نظامی شکل گرفته است. از?این?رو، پیش از دیگران دریافتیم که استمرار مبارز? مردمی به شیوه‌ای که جریان داشت، ممکن است به برخورد مسلحانه بینجامد. این نگاه، جنبش محرومان را بر آن داشت که حرکت خود را متوقف کند و بنابراین، جنبش، نقشی در بروز این بحران ندارد.

این در مورد قبل از وقوع بحران بود… در طی جنگ