موضوع: گفت وگوی مطبوعاتی– اختلاف در لبنان، جنب? اسلامی- مسیحی نداشت، بلکه اختلافی اجتماعی بود و افزون بر آن، عوامل عربی و بین‌المللی داشت

مکان و تاریخ: قاهره، 10/9/1976.

مناسبت: سفر امام صدر به قاهره برای دیدار با مسئولان و ترغیب آنان به تلاش برای توقف جنگ در لبنان.

منبع: روزنام? الاخبار قاهره، 10/9/1976؛ روزنام? النهار بیروت، 11/9/1976؛ کتاب حوارات صحفیه(2)، مرکز مطالعات و تحقیقات امام موسی صدر.

متن

گفت‌وگوی زیر با امام موسی صدر، رئیس مجلس اعلای شیعیان لبنان دربار? حوادث جاری در لبنان است. امام موسی صدر در کنار جایگاه دینی خود، یکی از شخصیت‌های لبنانی است که با حوادث لبنان زندگی و به‌طور مستقیم با آن تعامل کرده و در آن تأثیر گذاشته است. او برای مأموریتی به قاهره آمده و با رئیس‌جمهور، سادات و مسئولان بلند پای? مصر دیدار کرده است. گفت‌وگوی زیر برای روشن کردن ابعاد این مأموریت ترتیب داده شده است.

جنگ لبنان در برخی مراحل شکل فرقه‌ای به خود گرفت، به‌طوری که گویا جنگ، میان مسلمانان و مسیحیان است و شما می‌دانید که این مسئله چه ابعاد سیاسی و اجتماعی در جهان عرب و بلکه کل دنیا دارد. نظر شما دراین‌باره چیست؟

روابط اسلامی- مسیحی در لبنان را می‌توان به چند فصل تقسیم کرد که بحران لبنان تنها در برخی از آن‌ها اتفاق افتاده است.

حقیقتی که جای تردید ندارد این است که این روابط در لبنان، بسیار آرمانی بود؛ روابطی دیرینه و بسیار صمیمی. سپس تلاش‌هایی شد برای نظریه‌پردازی فلسفی این روابط و آغازِ گفت‌وگویی منطقی و واقع‌گرایانه به خاطر این روابط تا از این راه بتوان این روابط را در چارچوبی قرار داد که از یک سو بتوان آن را به دیگر مناطق انتقال داد و از سوی دیگر بتوان آن را گسترش داد تا زیربنایی برای روابط اسلامی- مسیحی در جهان و معیاری برای گفت‌وگوهای اروپایی- عربی باشد.

این تلاش‌ها را سال 1960، مجموعه‌ای از اندیشمندان لبنانی در بنیاد هم‌اندیشی لبنان آغاز کردند. آن‌ها دریافتند که در زمینه‌های اعتقادی، نقاط اشتراک فراوان و در زمینه‌های عملی و عبادی نیز امور معنوی مشترک بسیاری میان این دو دین بزرگ وجود دارد. گذشته از آن، مبانی اصیل هر دو دین به‌ویژه در قرآن کریم، مسلمانان و مسیحیان را به سمت همکاری و تعاون برای خدمت به انسان در سراسر دنیا سوق می‌دهد.

این روابط در لبنان تا بدانجا ارتقا یافت که به سطح مشارکت در بسیاری از امور دینی و حتی شعایر مذهبی رسید. برای نمونه، من افتخار داشتم که دو سال پیش، دعوت کلیسای کبوشیین را برای ایراد سخنرانی موعظ? روزه در حضور جمعیت بسیاری