کار سختی نبود. اگر در فکر تصفیه‌حساب نظامی بودیم، مسئله از همان ابتدا تمام شده بود. امّا این راه را انتخاب نکردیم. زیرا اولاً همان‌طور که گفتم، توطئه بسیار بزرگ‌تر از این‌هاست و ثانیاً، می‌خواهیم گمراهان بفهمند که تا کجا می‌توانند پیش بروند و در عین حال می‌خواهیم آن‌ها خودشان حقیقت را دریابند، به‌ویژه آنکه بفهمند سوریه با خون خود و خون فرزندان خویش، به دفاع و حمایت از آنان برخاسته است.

اکنون چه کسانی در لبنان با حضور سوریه مخالف‌اند؟ واقعاً تعجب‌آور است که کسانی به نام فلسطین ایستاده‌اند و می‌گویند: وارد لبنان نشوید. گویی آنان از یاد برده‌اند یا خود را به فراموشی زده‌اند، یا اینکه می‌خواهند ما و جهانیان فراموش کنیم که لبنان، فلسطین نیست و بیروت پایتخت لبنان است، نه پایتخت فلسطین!

اکنون چه کسی به حضور ما در لبنان اعتراض دارد؟ رئیس‌جمهور یا نخست‌وزیر یا وزیر خارجه یا رئیس‌ پارلمان لبنان اعتراضی نمی‌کنند، بلکه وزیر خارج? سازمان آزادی‌بخش فلسطین یا رئیس شاخ? سیاسی یا رئیس کمیت? اجرایی این سازمان یا فلان شخص به نمایندگی از فلسطین، اعتراض می‌کند! البته طبیعی است کسی که به سوریه اعتراض می‌کند، باید تفنگ در دست داشته باشد! امّا آن‌ها با کدام معیار منطقی، عقلی یا حقوقی به ما می‌گویند که از لبنان عقب‌نشینی کنید و لبنان به شما ربطی ندارد؟! چگونه است که فلسطینیان در لبنان، به سوری‌ها می‌گویند که وارد لبنان نشوید؟ این نکته را هم برای روشن ‌شدن حقیقت می‌گویم. این‌ها حقایقی است که اتفاق افتاده. ما در سوریه و برای همیشه، مرکز و کانون عربیت خواهیم بود و به همین خاطر نمی‌توانیم دریابیم که چگونه ممکن است شهروند عرب فلسطینی و مبارز فلسطینی در لبنان، به سرباز سوری بگوید که از لبنان بیرون برو؟! اگر به این علت است که از سرباز سوری می‌ترسد، پس چرا فقط در لبنان این احساس را دارد و در سوریه چنین هراسی ندارد؟ مبارز فلسطینی از سوریه به لبنان می‌رود و در لبنان به سرباز سوری می‌گوید که از لبنان خارج شو، سپس همان مبارز وقتی به سوریه بازمی‌گردد، در کنار سربازان سوری قرار می‌گیرد. عجیب است! چه کسانی اکنون به ما می‌گویند که از فلان منطقه بیرون بروید، از صوفر و صیدا و طرابلس خارج شوید؟ مسئولان لبنانی یا شهروندان لبنانی نمی‌گویند، بلکه شهروندان عرب فلسطینی این را می‌گویند. آیا این کار به نام فلسطین صورت می‌گیرد؟ آیا این کار برای آزادی فلسطین انجام می‌شود؟ حتماً و به‌طور قطع چنین نیست. هدف از این کار هرچه باشد، فلسطین نیست.

ما در سوریه می‌توانیم بپذیریم که رئیس‌جمهور لبنان به ما بگوید از لبنان بیرون بروید یا نروید، نخست‌وزیر یا رئیس پارلمان لبنان یا حتی شهروند عادی لبنانی این را بگوید، می‌توانیم این سخن را از آنان بپذیریم، امّا از شهروند عرب فلسطینی نمی‌توانیم بپذیریم. اینکه شهروند عرب فلسطینی به ما بگوید که از لبنان بیرون بروید، این سخن قطعاً برای ما و برای هم? اعراب پذیرفتنی نیست.

فداکاری‌های سوریه در راه فلسطین، به خاطر افراد و اشخاص نبوده است و در آینده هم به خاطر