رسیده است؟ چگونه میتوان تأثیر و کنترل - هرچند دیرهنگام - امام بر این عناصر را، وقتی برای سامان دادن به امور میرفت، تفسیر کرد؟» این دفتر در بیانی? خود افزوده است: «مسیحیان در جنوب و بقاع در برابر کسانی که آنان را اهل ذمه یا شهروند درج? دو میخوانند، سخت میایستند.» و همچنین اعلام کرده است: «تنها امام نیست که به تشکیل جبه? ملی فراگیر دعوت میکند. ما نیز میخواهیم این جبهه تا بدانجا گسترده و فراگیر باشد که هم? امت لبنان را در بر گیرد، ولی باید بر سر مبانی و اصول آن توافق شود. باید امنیت مردم و حاکمیت ملی به طور کامل باز گردد و میثاق ملی و مقتضیات آن، به طور کامل اجرا شود. در این صورت است که جبه? ملی شکل میگیرد.» در پایان بیانیه آمده است: «ما در پی تضعیف امام صدر نبوده و نیستیم. هیچکس به انداز? ما از آمدن امام صدر خوشحال نمیشد. ما قلبها، تریبونها، باشگاهها و کلیساهای خود را به روی ایشان میگشودیم و هنوز نیز همانگونه به ایشان مینگریم، ولی میخواهیم بدانیم چگونه بین دعوت به عدالت و ظلمستیزی، که امام صدر به آن فرا میخواند، با آنچه شهروندان شیعه انجام میدهند، سازگاری وجود دارد؟ امید ما این است که ایشان مدافع حق و حامی مظلومان هم? گروهها باشد.»
28/12/1975
امام صدر پس از سفری سه روزه به دمشق، به لبنان بازگشت. امام در این سفر با رئیسجمهور سوریه، حافظ اسد و عبدالحلیم خدام، وزیر امور خارجه و سرلشکر حکمت الشهابی، رئیس ستاد مشترک و تعدادی از مسئولان سوری دیدار کرد تا چند مسئله را پیگیری کند؛ ازجمله، طرح پیشنهادی سوریه برای تحقق آتشبس، حفظ امنیت در لبنان، اجرای برخی مطالبات اصلاحگرانه، و تعریف روابط لبنان و فلسطینیها به گونهای که هم حاکمیت ملی لبنان حفظ شود و هم به انقلاب فلسطین لطمهای نخورد، و همچنین تدوین برنامهای صحیح برای جلوگیری از تجاوزهای اسرائیل به لبنان بهویژه منطق? جنوب. امام بلافاصله پس از بازگشت به لبنان در اظهاراتی گفت: «در این سفر کاملاً روشن شد که دوستان لبنان در جهان و در بیشتر کشورهای عربی، بهویژه کشور دوست و برادر، سوریه، برای کمک به حلّ بحران لبنان تلاش گستردهای میکنند و مشکل لبنان را مشکل خود به حساب میآورند. اکنون زمان موضعگیری خود لبنانیان و مسئولان بلندپایه است که منتظریم در اسرع وقت اتفاق بیفتد.»
«راهحل مطرحشده این است که جنگ فوراً متوقف و امنیت هم? شهروندان تأمین شود و اصلاحاتی صورت گیرد که ضامن حفظ کرامت شهروندان و پیشرفت کشور و گسترش عدالت باشد. در این راهحل، روابط لبنان و فلسطینیها به گونهای تعریف شده است که حاکمیت ملی لبنان حفظ شود و به انقلاب فلسطین لطمه نخورد. همچنین برنامهای دقیق و صحیح برای جلوگیری از تجاوزهای اسرائیل به جنوب و روستاهای غیر نظامی در سرتاسر کشور و اردوگاههای فلسطینی تدوین شده است.»
«اگر این وضعیت محنتبار پایان نیابد، آیندهای بسیار تاریک پیش رو خواهیم داشت. اکنون وظیف? هم? لبنانیان بدون استثنا این است که از زخمها و دردهای خود بگذرند و از پرداختن به چالشهای حاشیهای و اهداف ثانوی چشمپوشی کنند و برای