اهل باطل همین است. دشمن شما کیست؟ دشمن شما تنها اسرائیل نیست، بلکه تمام دنیای مادی است؛ دنیایی که بر علتها تکیه دارد؛ دنیایی که همهچیز را برای خود میخواهد؛ مثل جهنم که به او گفته میشود: ﴿ یَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ وَ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِیدٍ.﴾ [27] طبیعتش این است. پس آماده شوید ـ خدایتان رحمت کند ـ که بانگ کوچ دادهاند.
تأمین تدارکات برای جنوب را کامل کنید. الان آنها شروع به بهرهبرداری از اوضاع کردهاند؛ همانطور که با فلسطینیان نیز چنین کردند؛ برادران فلسطینی حاضر در جلسه! اجازه دهید بگویم: آنها شما را سالها قبل از سال ۴۸ گمراه کردند؛ زمینهایتان را خریدند؛ به شما وعده و امتیاز دادند؛ بین شما و لبنان، دشمنی و درگیری و دلخوری و اختلاف مذهبی ایجاد کردند؛ شدیدترین تعصبهای مذهبی را در جنوب لبنان و شمال فلسطین پدید آوردند تا بین مردم این مناطق، همبستگی و همدلی به وجود نیاید و قومیت و دین و سرنوشت مشترک نتواند آنها را متحد کند. آنها را متفرق کردند. ما دقیقاً به یاد داریم. همۀ اینها، مقدماتی بود که پیش از سال 1948 صورت گرفت و پس از آن، ضربۀ نهایی را زدند. روزها گذشت و درخواستها سودی نداشت... آنها سلاح بر دوش گرفتند و شروع به بازپسگیری سرزمینشان کردند و اکنون نیز در همین مسیر هستند.
چطور ما را برای مغلوب شدن آماده کردند؟ تلاش کردند که ما را خوار کنند. به اسرائیل اجازه دادند که هر روز به ما حمله کند، بدون آنکه ما دفاعی از خود داشته باشیم. در هیچجای دنیا حالتی مانند آنچه در جنوب لبنان پیش آمده، وجود ندارد: آدمربایی و کشتار و ویرانگری، بدون هیچ دفاعی.
فهمیدید علت چیست؟ چرا دفاع نمیکنند؟ به ما اسلحه بدهید تا از خودمان دفاع کنیم. میگویند: نه، به شما اسلحه نمیدهیم، چون یکدیگر را خواهید کشت و ما میخواهیم بین شما وحدت وجود داشته باشد. مردم! اسرائیل دارد ما را میکشد! میگویند اگر ما به تو اسلحه بدهیم، برادرت یا همسایهات یا پسرعمویت را خواهی کشت. ما را فریفتند و به ما اسلحه ندادند تا آماده شویم. از بیرون ما را میزدند و از داخل، اسلحه به ما نمیدادند. همۀ طرحهای اجتماعی و عمرانی ما از طرح لیطانی و ساخت اتوبان و مستحکمسازی روستاها و بهبود وضع کشاورزی و سرمایههای دامی و طرح سبز، همه را متوقف کردند. ما را سرگرم زندگی کردند و بدینترتیب، عدهای از جوانان ما به آفریقا و برخی به کویت و لیبی و دیگرانی به استرالیا و کانادا مهاجرت کردند و گروهی نیز به بیروت و صیدا کوچ کردند. قشر زنده و فعال جنوب را جذب کردند و عدهای کهنسال و اندکی زن و جوان باقی ماندهاند.
ما را از بیرون خوار کردند و از داخل نیز اسلحه به دستمان ندادند و طرحها را از بین بردند و جوانان را جذب کردند. علت همۀ اینها چیست؟ فئودالیسم نیز بیداد میکند و تو حق نداری حرف بزنی. میگویند این تقدیر توست؛ تو نمیدانی؛ بردبار باش؛ تقصیر فلسطینیان است. آنها هستند که شما را به این وضع انداختهاند. کدام فلسطینیان؟ وظیفۀ من است که جان خود را در راه قدس – و نه فلسطینی- فدا کنم. من مسئولیت دارم که از سرزمین مقدس دفاع کنم، هرچند لبنانی باشم. خدا به فلسطینیان خیر دهد که این مسئولیت را بر دوش گرفتهاند.
[27]. «روزی که جهنم را گوییم: آیا پر شدهای؟ میگوید: آیا هیچ زیادتی هست؟» (ق، 30)