منطقهها هستیم، نه فقط جنوب و بقاع و هرمل و حیسلم و کرنتینا که با دیدنش عرق بر پیشانی مینشیند. فقط این و یا آن را نمیخواهیم، بلکه خواستار آبادی عکار و مناطق جبیل و مناطق جبل لبنان و هر منطقه عقبمانده و رشدنیافتهای هستیم که در این سرزمین است.
لبنانی متحد و برابر میخواهیم که در آن عدل و عدالت حاکم باشد و همه شهروندان را به دیده احترام بنگرند. خصوصیت تاریخی لبنان همزیستی است، هر بیپناهی برای خود زندگی آبرومندانهای داشته باشد و هر گروهی کرامت و عزت.
وطنمان را بر این اساس بنا میکنیم، بر اساس برابری و شایستگی و عدالت. آیا معقول است 19 میلیون لیره برای آسفالت جادهها خرج شود، در حالی که یک فلس آن برای جنوب خرج نشود؟ حمایت از جنوب و هموطنان از خواستههای ماست. گفته میشود لبنان بهواسطه دیپلماسی و دوستیهایش سرزمین خود را حفظ میکند. اما آیا نباید از هممیهن دفاع کرد؟ هممیهن را رها میکنید تا ذلیل شود؟ تا بمیرد؟ تا رزق و روزی او بریده شود؟ تا ذلیل و پشیمان و سرشکسته بهسوی بیروت و صیدا سرازیر شود؟ کدام منطقه در کدام کشور اینگونه بیدفاع مانده است؟ ما کرامت همه محرومان را و حق همه محرومان را خواستاریم. آبادانی هر منطقه عقبمانده، حق هر هموطنی از هر گروه و حزب که باشد؛ کارگر، کشاورز، فرهنگی، دانشجو، معلم، بزرگ، کوچک. هر کسی که محروم باشد، بر ماست که در کنار او باشیم. حتی در قوای سهگانه، سرکشی یک قوه بر دیگری پذیرفته نیست، تجاوز یکی بر دیگری را نمیخواهیم. ما خواستار عدالتیم. امام حسین میفرماید: «ألا تَرَونَ الحَقَّ لا یعمَلُ بِه.»
ای حسینیان، این مسئله چیزی نیست که من از خودم درآورده باشم. نگویید تو روحانی هستی و این مسائل ربطی به تو ندارد. امیرمؤمنان علیبنابیطالب میفرماید: «همانند چهارپای دربند آفریده نشدم که همه تلاشش برای علف، و گرفتاریاش رفت و آمدش است.» اگر چنانچه تمامی دغدغه خاطر انسان در زندگی، پر کردن شکمش و گرفتاریاش رفت و آمدش باشد، علی این را چهارپا میخواند.
نه، به خدا من هم که فرزند علی هستم، آفریده نشدم تا مثل چهارپایانی باشم که تلاشش برای علف و گرفتاری او رفت و آمدش باشد. آیا رسولخدا نفرمود: «به خداوند و روز جزا ایمان نیاورده است، کسی که شب را با شکم سیر صبح کند، در حالیکه همسایهاش گرسنه است.» بنابراین، میگوییم: به خداوند و روز جزا ایمان نیاورده است کسی که در بیروت با خیالی آسوده و خشنود بخوابد و همسایهاش در جنوب در ترس بسر بَرَد؛ به خدا و روز جزا ایمان نیاورده است کسی که سرمست بخوابد و همسایهاش غرق غم و اندوه باشد؛ کسی که زیر سقف بخوابد و همسایهاش سرپناه نداشته باشد؛ کسی که با تندرستی بخوابد و همسایهاش مریض باشد؛ کسی که مدرسه دارد و همسایهاش مدرسه ندارد. تمامی اینها از لوازم ایمان است. آیا ما شخص خاصی را میخواستیم؟ آنگونه که میخواهید اشخاص را انتخاب کنید و درآمدها را مصرف کنید، ولی حق ملت و حق مظلوم و حق شهروند و حق فرقهها و حق گروهها و حق مناطق باید به صاحبانش برسد و اگر نرسید این جمله را تکرار کنیم: «ألا تَرَونَ الحَقَّ لا یعمَلُ بِه وَ الباطِلَ لایتَناهَی عَنهُ لِیرغَبَ المُؤمِنُ فِی لِقاءِ اللهِ.»
حسین معتقد است که انسان در برابر ظلم