6/1/1973
در دارالفتوا جلسه ای با حضور شیخ حسن خالد، امام صدر، شیخ محمد ابوشقرا، صائب سلام، نخستوزیر و از وزرا آقایان کاظم الخلیل، سلیمان العلی، انور الصباح، جمیل کبی و نزیه البزری تشکیل شد. در این جلسه دربار? سه محور بحث شد:
1. تعطیل شدن روز جمعه؛
2. انحطاط اخلاق عمومی؛
3. وضعیت مسلمانان و ارتباط آن با دولت.
شیخ خالد گفت: او کمیته ای را که مسئل? لزوم تلاش دوباره برای تعطیل شدن روز جمعه را پیگیری میکند، به حضور پذیرفته و گفته است: مسلمانان در انتظارند که دولت موضع خود را مشخص کند و او این موضع را در دیدار با مسلمانان در عید آینده به اطلاع آنان برساند. امام صدر و شیخ ابوشقرا نیز دربار? مسئل? اخلاق صحبت کردند و انتقادات خود را از موضع دولت و نیز راهکارهای اصلاح امور برشمردند. امام صدر گفت: «هیچکس نمی تواند در برابر ادام? وضعیت کنونی ساکت باشد و حکومت باید اقدامات لازم برای اصلاح وضعیت اخلاقی را انجام دهد.» آقای صائب سلام در پاسخ گفت: «مسئل? اخلاق مسئلهای عمومی است و فقط به اجتماع کنندگان یا مسلمانان اختصاص ندارد و دولت در حدود اختیارات خود برای اصلاح این وضع مصمم است و آمادگی دارد برنامه ها و طرح های رهبران را اجرا یا تأیید کند و در اصلاح اوضاع نیز همکاری لازم را انجام دهد.»
امام صدر در روزنام? الحیاة مقاله ای دربار? حج و عید نوشت. در این مقاله آمده است: «پیام عید قربان با روش کسانی که آن را جشن می گیرند و گرامی می دارند، متفاوت است. عید به آنان می گوید کسی که می گیرد ولی نمی بخشد مرده است و امتی که در ساختن انسانیت نقش نداشته باشد و فقط با تکیه بر تلاش و عطای دیگران زندگی کند، از زمر? امتها بیرون است و سرنوشت آن بدون دخالت اراده اش رقم می خورد.»
الف. امام صدر در دهم این ماه در مناظر? پنج جانبهای شرکت کرد که در آن پدر یواکیم مبارک، کشیش جورج خضر، پدر دوبره لاتور، دکتر یوسف ایبش و خانم خالده السعید حضور داشتند. این مناظره دربار? «مسیحیت و اسلام» بود که نهاد هماندیشی لبنان (الندوة اللبنانیة) آن را در سالن کنفرانس وزارت آموزش و پرورش برگزار کرده بود. امام صدر در این مناظره گفت: «جهان شاهد انواع ملاقات ها و مناظره ها میان پیروان مذاهب است ولی بیشتر این ملاقات ها، مای? اندوه و افسوس است. آنان به اختلاف ادیان آسمانی دامن زده و بهشت را برای خود احتکار کرده اند و ادیان آسمانی را نیز در پرتو منافع زمینی خود تقسیم بندی کرده اند که در نتیجه، جنگها و کشمکش های کلامی و انحصارطلبی و بی اعتمادی پدید آمده و به آفریدگار صفات آفریدگان را نسبت دادهاند، با وجود آنکه حتی یک روز نیز برای آفریدگان احترامی قایل نبوده اند.
از زمان های گذشته برخی به دیدارهای گفتوگومحور پرداختند و برخی از آنان با تدوین