و شیخ عبدالامیر قبلان و شیخ خلیل یاسین به اتحاد جماهیر شوروی سفر کرده بود، به لبنان بازگشت و در فرودگاه بیروت مورد استقبال رسمی جورج سعادة، وزیر برنامه و بودجه، به نمایندگی از رئیسجمهور، سلیمان فرنجیه و سرگر عظیمف، سفیر شوروی در لبنان، و شماری از نمایندگان قرار گرفت.
امام صدر در فرودگاه در سخنانی گفت: «این سفر که به دعوت جناب شیخ ضیاءالدین باباخانوف، مفتی آسیای میانه و قزاقستان، صورت گرفت، فرصت مناسبی بود برای دیدار با مسلمانان و آشنا شدن با مناطق مختلف اتحاد جماهیر شوروی. در این سفر من در شادی های این ملت به خاطر دستاوردهای بزرگی که در طی پنجاه سال در زمینه های مختلف صنعتی، کشاورزی، عمرانی، فرهنگی و هنری به دست آورده بودند، شرکت کردم و از دیدار با مسلمانان بسیاری که در این کشورند، خشنود شدم. همچنین از شهرهای تاریخی آنجا که نامشان همواره با افتخارآفرینی های این ملت همراه بوده است، بازدید کردم و به طور خاص در آذربایجان که اکثر ساکنان آن مسلمانان شیعه هستند، توقف کردم و با مساجد و آداب و رسوم دینی آنان آشنا شدم که به طور کاملاً منظم برگزار می شود. همچنین با شرکت هایی که عهده دار ساخت بیمارستان شده اند، گفتوگو های مفصلی انجام دادم که امیدوارم این گام، آغاز همکاری گسترده برای خدمت به دو کشور باشد.»
امام صدر افزود: «این سفر، غیر رسمی بود و از این رو، دیدارهای من در مساجد و کلیساها و مؤسسه های عمومی انجام می شد. در برخوردهایی که با مردم داشتم، درود مردم لبنان و جهان عرب را به آنان ابلاغ کردم و از مواضع ارزشمند آنان و اتحاد جماهیر شوروی در برابر مسائل جهان عرب، در زمینه های مختلف سیاسی و نظامی قدردانی کردم.»
امام صدر بیانیه ای به شرح زیر صادر کرد:
«در روزنام? النهار در شمار? دیروز، پنجشنبه 14/12/1972 مقاله ای با عنوان «قصیده ای از امام علی(ع)» و با موضوع «من» خواندم. پس از آن دهها نفر به من مراجعه کردند و نظر شیعیان را دربار? فقره های این قصیده جویا شدند. من تأکید می کنم که انتساب این قصیده به امام درست نیست. در این زمینه بررسی ها و پژوهش های مفصلی انجام گرفته و سیّدرضی نیز در نهج البلاغه از نقل آن خودداری کرده است. افزون بر آنکه برخی از قسمتهای خطبه با عقاید و آموزه های ثابتی تعارض دارد که از خود امام رسیده و همگی با اعتقادات اسلامی سازگار است. یکی از مبانی شیعه این است که اگر عبارت منسوب به امام یا پیامبر با قرآن کریم ناسازگار باشد، کنار گذاشته می شود. در این قصیده می بینیم صفاتی که بنا بر نص قرآن کریم به خداوند متعال اختصاص دارد، به امام نسبت داده شده است. من پژوهش کاملی در این موضوع برای روزنام? النهار ارسال خواهم کرد.»
هنگامی که لرد کارادون در دمشق بود، از سفارت کشور خود در دمشق خواست با خانم لمیاء توفیق مفرج در بیروت تماس بگیرد و به وی اعلام کند که لرد کارادون می خواهد با او در بیروت دیدار کند.