Print this page

گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 2
صفحه: 205

سند شماره 03-12-69

موضوع: نامه ـ به نمایندگان مجلس لبنان: اوضاع منطقه جنوب و نیازهای آن

مکان و تاریخ: بیروت، 3/12/1969

مناسبت: تکرار تجاوزهای اسرائیل به منطقه جنوب لبنان و بررسی بودجه در مجلس لبنان

منبع: روزنامه الحیاة، 3/12/1969: آرشیو مجلس اعلای شیعیان

این نامه با عنوان «قلمرو اضطراب» در کتاب نای و نی درج شده است.

متن

بسم الله الرحمن الرحیم

نماینده گرامی، السلام‌ علیکم و رحمةالله‌ و برکاته

خوشحال‌ می‌شوم‌ که همراه با درودهای صادقانه‌ و برادرانه، این پیام گرم‌ را که‌ سرشار از امید و اطمینان است‌ و در این سخت‌ترین و سرنوشت‌سازترین‌ لحظات کشور نوشته شده، به‌ شما ابلاغ کنم. این پیام پژواک ندای وجدان‌ شما و نشانه‌ای‌ از احساس مسئولیت‌ بزرگ‌ تاریخی‌ای است‌ که‌ بر دوش شما نهاده شده‌ است و از خداوند می‌خواهم‌ شما را موفق‌ کند و گام‌هایتان‌ را استوار بدارد.

مجلس‌ اعلای شیعیان لبنان‌ مرا مکلف‌ کرده‌ است که شرح‌ حال مختصری از اوضاع جنوب لبنان‌ و ساکنان‌ آن‌ منطقه و نیز درخواست‌هایشان‌ تهیه‌ و برای‌ شما ارسال کنم. این درخواست‌ها تقاضای‌ هر لبنانی‌ آگاه‌ و هر عرب مخلص است، چراکه خواسته‌های به‌حقی است.

جنوب‌ لبنان از زمان‌ تأ‌سیس‌ اردوگـاه دشمن در قـالب حکومت اسرائیل، همواره‌ مورد تجاوز قرار گرفته و باعث‌ اضطراب‌ و نگرانی‌ شده است‌ و این به علت‌ وجود آزمندی‌های تاریخی‌ و نظامی و اقتصادی صهیونیست‌هاست، که‌ بر همگان آشکار شده است. این اضطراب همواره بر اوضاع روحی‌ و اقتصادی و اجتماعی جنوب تأ‌ثیر داشته و دارد، به‌طوری که‌ ساکنان‌ این منطقه‌ به‌تنهایی و بدون همیاری و مشارکت‌ دیگر هم‌وطنان‌ خود در سایر مناطق لبنان، نیز بدون‌ حمایت ویژه دولت،‌ نمی‌توانند بار مشکلات‌ خود را بر دوش کشند.

سپس، نوبت به نقش مقاومت‌ مقدس فلسطین‌ و اوج گرفتن روزافزون‌ آن و توافق‌نامه قاهره رسید که حمایت از این مقاومت را، که تا آن هنگام رسالتی‌ دینی‌ و وظیفه‌ای‌ قومی به‌شمار می‌رفت، چونان وظیفه‌ای ملی‌ دانست.

البته، طبیعی است‌ که‌ وضعیت جدید مسئولیت‌های فرزندان جنوب‌ لبنان را افزایش‌ می‌دهد و از آنان‌ فداکاری‌های بیشتری می‌طلبد، چراکه دشمن نیز بر تهدیدات و تصرفات‌ کینه‌توزانه و بی‌رحمانه خود افزوده‌ است.

من‌ تصور نمی‌کنم تنها گذاشتن‌ ساکنان‌ جنوب‌ لبنان در میدان نبرد، آن‌ هم‌ در چنین‌ اوضاع دفاعی و اجتماعی و اقتصادی و روانی، فایده و مصلحتی‌ جز خدمت‌ به‌ دشمن‌ در پی‌ داشته باشد.

در زمانی که ساکنان جنوب در اولین خطوط آتش‌ ایستادگی‌ می‌کنند و احساس می‌کنند که‌ حیات‌ و زندگی و کرامت و آینده خود و فرزندانشان‌ هر لحظه‌ در معرض‌ تجاوز دشمن‌ قرار دارد، ابراز احساسات و برخی‌ کمک‌های جزئی، دیگر گرهی‌ از