گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 7
صفحه: 333

مقاومت که مصر را هم‌پیمان و پشتیبان راسخ خود می‌دانند، بپرسیم که چرا مدتی پیش با مصر اختلاف داشتند و چالش جدی و جنگ تبلیغاتی شدیدی میان آنان و مصر وجود داشت؟…

[گفتم:]

بله، جنگ تبلیغاتی شدید… امّا نه موشک و توپ و گلوله! و نه ریختن خون فلسطینیان در اردوگاه‌ها، آن هم برای اجرای توطئه‌ای برای نابودی ملت فلسطین…

[و امام پاسخ داد:]

بی‌شک ما با مصیبتی مواجهیم که فراتر از تصور انسان است. از هفده ماه پیش با تماس‌های مستمر -‌که اکنون هم برخی از آن‌ها را شاهدید‌- برای هماهنگی با افراد و گروه‌های خیرخواه برای رفع بحران تلاش کرده‌ایم. از رابط? نزدیک خود با رئیس‌جمهور سوریه هم در این راه کمک گرفته‌ام، زیرا به ایشان اعتماد دارم. همچنان‌که به بسیاری از رهبران کشورهای عربی -‌بدون توجه به رویکردها و گرایش‌های آنان‌- اعتماد داشته‌ام.

به عقید? من شخصی همانند حافظ اسد که با همکاری انور سادات، جنگ اکتبر را در سوریه رهبری کرد و اسطور? شکست‌ناپذیری اسرائیل را درهم شکست، شایست? تکریم و احترام است. امّا اگر اختلاف‌نظرهایی وجود دارد، نباید به اتهام ‌زدن و جدایی‌طلبی و درگیری منجر شود… اگر از سوریه در جایگاه یک کشور عربی حمایت کرده‌ام، هزاران شهید از هم‌کیشانم، یعنی شیعیان، در راه حمایت از مقاومت فلسطین جان باختند…

[کلام امام را قطع کردم و گفتم:]

دفاع از سوریه نباید موجب شود که رودرروی مقاومت قرار بگیرید.

[امام لبخندی زد و به‌آرامی گفت:]

مقاومت فلسطین و رهبران آن به‌خوبی می‌دانند که بنده چه اندازه برای میانجیگری و حل بحران موجود میان آنان و سران سوریه تلاش کرده‌ام… من در اوضاع خطرناک و با وسایل نقلیه ناامن میان بیروت و دمشق در تردد بودم تا از وقوع درگیری ممانعت کنم… با صداقت تمام باید بگویم که در تمام دیدارها و جلسات طولانی، هیچ‌گاه احساس نکردم که حافظ اسد درصدد ضربه‌ زدن به مقاومت فلسطین باشد.

[امام لحظه‌ای درنگ کرد و پس از روشن ‌کردن سیگاری ادامه داد:]

چهار ماه پیش در نشستی، برادر ابوعمار (یاسر عرفات) و حافظ اسد، رئیس‌جمهور سوریه، با حضور من گفت‌وگویی صریح و بی‌پرده داشتند که این نشست از ساعت 6 بعدازظهر آن روز تا ساعت 6 صبح روز بعد ادامه داشت و من هیچ تفاوتی نه در مواضع استراتژیک و نه در دیدگاه آنان ندیدم و البته قصد و نیتِ از بین ‌بردن و یا تضعیف طرف مقابل هم در کار نبود.

[…] در هم? نبردهایی که در شیاح، حی ماضی، بئر العبد، کفرشیما، نبعه و تل‌الزعتر، رأس الدکوانه، کرک و دیگر مناطق روی داد، هزاران نفر از یاران و فرزندان ما قربانی شدند… بسیاری نیز در اردوهای مشترکی که با جنبش فتح و با هدف پاسداری از مقاومت فلسطین برگزار کردیم، کشته شدند. این‌ها همه به خاطر آن است که ما به لزوم حفظ و صیانت از ملت فلسطین و مقاومت فلسطین ایمان داریم.

[امام در ادامه این پرسش را مطرح کرد:]

مگر جنبش امل یا «افواج مقاومت لبنان» که