گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 7
صفحه: 154

بود و افرادی که آن را به راه انداختند، خود را نژاد برتر می‌دانند و بر این باورند که میهن و هم‌میهنان باید مناصب بالا و درآمدها و دستاوردهای برتر را به آنان تقدیم کنند و امتیازات سیاسی آنان را حفظ کنند. این افراد با وجود آنکه عده‌شان زیاد نیست، توانستند از شرایط سیاسی و ذهنیات تاریخی و اشتباهات موجود در جامع? لبنان بهره‌برداری کنند و بسیاری از مسیحیان را نسبت به آزادی، حاکمیت و هویت خود به هراس اندازند و آنان را به مسلح‌شدن فرابخوانند. در ادامه، این فراخوان با تبلیغات گسترده همراه شد و سلاح در همه‌جا گسترش یافت و چنین وضعیتی، زمینه را برای سوءاستفاد? اسرائیل مهیا کرد. بدین‌ترتیب، شاهد بودیم که از مسیحیت -‌یا به تعبیر دقیق‌تر، مارونی‌ها‌- در این نبرد سوءاستفاده کردند و با وجودی که آنان از آغاز تاکنون دریچه‌ای میان شرق و غرب بودند و در خدمت زبان و فرهنگ عربی -?‌و به‌طور ویژه قضی? فلسطین‌- بودند، اکنون چنین به نظر می‌رسد که با تمامی این مواضع و مسائل مخالفت دارند.

امّا اختلاف طبقاتی را نیز فتنه‌گران به‌صورت اسلحه‌ای برای اتهام وارد کردن به جبه? مخالف به کار گرفتند و آنان با سوءاستفاده از احساسات مذهبی مردم، مخالفان خود را به چپ‌گرایی و تأثیرپذیری از چپ‌ بین‌المللی متهم کردند تا تلاش کشورهای عربی را ناکام بگذارند و حقایق را در نزد افکارِعمومی جهان وارونه جلوه دهند.

اندکی بررسی و تأمل در ابعاد مختلف این نبرد خونین و روش‌های به کار رفته در آن و کاربرد روش‌های جنگ روانی و تبلیغاتی و به‌ویژه پایگاه‌های نظامی آن، به‌خوبی ماهیت حقیقی آن و شبه‌نژادپرستانه ‌بودن آن را آشکار می‌کند.

آیا مسیحیان دشمن شما هستند؟

هرگز چنین نیست. چطور می‌توان چنین گفت، حال آنکه قرآن کریم که بدان باور داریم می‌فرماید: «وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِینَ آمَنُواْ الَّذِینَ قَالُوَاْ إِنَّا نَصَارَى ذَلِکَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّیسِینَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لاَ یَسْتَکْبِرُونَ وَإِذَا سَمِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَى أَعْیُنَهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُواْ مِنَ الْحَقِّ یَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاکْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِینَ.»[11]

مسیحیان برادران ایمانی ما هستند و در وطن و نژاد نیز با ما اشتراک دارند. ما به برادری و هم‌وطنی با آنان پایبندیم و حضور آنان را در کنار خود، وجه امتیاز لبنان می‌دانیم و به تعبیر مرحوم ملک فیصل، لبنان را ضرورتی برای جهان عرب می‌شماریم، به گونه‌ای که اگر لبنان به شکل کنونی وجود نداشت، اعراب و مسلمانان باید آن را به وجود می‌آوردند.

رابط? شیعیان با علویان در لبنان و جهان چگونه است؟

علویان از لحاظ صرفاً مذهبی، همان شیعیان‌اند و تفاوتی که در نام‌گذاری شاهدیم، حاصل اوضاع تاریخی و جغرافیایی است. شیعه یا همان مذهب اثنا‌عشری یا جعفری یا متاوله یا علوی، که در عراق و ایران و قفقاز و اندونزی به این نام‌ها خوانده می‌شود، نام‌هایی برای یک حقیقت واحد است. بنابراین، رابط? معنوی و مذهبی میان آنان وجود دارد.

امّا در لبنان با توجه به اقداماتی که برای تقسیم‌بندی شهروندان و نام‌گذاری فرقه‌های


[11].?«و مهربان‌ترین کسان نسبت به آنان که ایمان آورده‌اند، کسانی را می‌یابی که می‌گویند: ما نصرانی هستیم. زیرا بعضی از ایشان کشیشان و راهبان هستند و آن‌ها سروری نمی‌جویند. چون آنچه را که بر پیامبر نازل شده بشنوند، و حقیقت را دریابند، چشمانشان پر از اشک می‌شود. می‌گویند: ای پروردگار، ما ایمان آوردیم، ما را نیز در زمر? شهادت‌دهندگان بنویس.» (مائده، 82 - 83)